قیوم بشیر

قیوم بشیر

ملبورن - استرالیا

۷ سپتامبر ۲۰۰۹

*********

گفتی :    دلا   کجایی  ؟   گفتم  :    دم     سرایت !

گفتی : ز من چه خواهی ؟  گفتم  : که  خاک پایت !

گفتی :  که خاک پا  را ؟  گفتم  :  که  چشم  ما را !

گفتی :  به   دیده   هایت ؟   گفتم  : که  از  برایت !

گفتی : که   مهربانی !  گفتم  :  نشان  عشق  است!

گفتی :  چه   می توانی ؟ گفتم  :  که  جان   فدایت!

گفتی : که جان  شیرین ؟ گفتم  : به   یک   ندایت !

گفتی : اگر  نخواهی ؟   گفتم  :  به   آن    خدایت !

گفتی : که    از   کجایی ؟  گفتم :    که    آشنایت !

گفتی :  چه  آشنایی  ؟   گفتم  :  ز   هر   نگاهت !

گفتی : دلم   شکسته !   گفتم :   ز  غم   رها   کن!

گفتی : که جان  و دل  را  ، گفتم :   اسیر  راهت !

گفتی :   در  آرزویی   ؟    گفتم  :  به جستجویت !

گفتی :   به جستجویی  ؟  گفتم  :    به    آرزویت !

گفتی : که شام وصل است ، گفتم : به وصل مویت!

گفتی : به زلف  مشکین ؟  گفتم : به  آن شکوهت !

گفتی :  دلم  گرفته  ،   گفتم :   سکوت    تا   کی ؟

گفتی : سکوت عشق است! گفتم : چه  بی  نهایت !

گفتی :  خدا   نگهدار !  گفتم :  کجا   توان  رفت ؟

گفتی : به  مسلخ  عشق  !  گفتم :   کو  رهنمایت ؟

گفتی : « بشیر»  کجا  شد ؟  گفتم : به انتظاراست!

گفتی :  چه خواهد ازمن ؟  گفتم :   جواب  هایت !

گفتی : جواب   ندارم  !  گفتم : جواب همین است!

گفتی : غریب   و  تنها  !   گفتم :   دلم    سرایت !