مُثله يا بــريدن

اعضای بدن انسان از نگاه اسـلام

امین الدین « سعیدی- سعید افغانی »

بریدن گوش و بینی، جریمه رای دادن

شرکت در انتخابات بیست و نهم ماه اسد، سرنوشت شماری از افغان ها را با داستانهای تلخی گره زده است.

لعل محمد، دهقان از منطقه آشوب زده گیزاب، در جنوب افغانستان  به ګناه شرکت در انتخابات دو گوش و بینی خویش را از دست داد .

وی گفت با هیچ کسی دشمنی شخصی ندارد و اگر می دانست که شرکت در انتخابات تا این حد برایش گران تمام می شود، هرگز تصمیم به گرفتن کارت رای و شرکت در انتخابات نمی گرفت.

ژنرال مرتضی قل،قومندان پولیس  دایکندی، که مسئولیت تــأمین امنیت مراکز رای گیری را در مناطق گیزاب به دوش داشته است، گفت که افرادی که گوشها و بینی لعل محمد را بریده اند، وابسته به گروه طالبان هستند. به گفته او، این افراد ساکنان گیزاب هستند و از سوی طالبان مسلح شده اند....

این مرد سی و پنج ساله می گوید حدود ساعت هشت تا نه قبل از ظهر بیست و نهم اسد تصمیم گرفت که از محل کارش در روستای "گال پَخَل" به مرکز رای گیری در روستای "شیران" برود. اما این تصمیم نه تنها چهره بلکه سرنوشت او را عوض کرد.

  لعل محمد که مردی بیسواد است، گفت او هنوز نمی دانست که به چه کسی رای بدهد، اما تصمیمش این بود که به یک "مسلمان" رای دهد. لعل محمد گفت در وسط راه سه مرد مسلح، که وضعیت ظاهری آنها نشان می داد که مربوط به گروه طالبان باشند، او را متوقف و بازرسی کردند. زمانی که کارت انتخابات را از جیب او بیرون آوردند، به ضرب و شتم او پرداختند.

محترم لعل محمد در جواب سوالی یکی از خبرنګاران ګفت : دو مرد مسلح دستان او را محکم گرفتند و فرد سوم با قنداق کلاشینکوف به سر او کوفت و او را بیهوش کرد. این رای دهنده افغان گفت زمانی که او به هوش آمد، متوجه گوشها و بینی بریده خود شد.

حالا مشکل لعل محمد تنها درمان و بازیابی بینی و گوشهای بریده او نیست. محترم لعل محمد می گوید دیگر او به دلیل تهدیدهای طالبان نمی تواند به روستای خود برگردد و کشاورزی اش را از سر گیرد. حتی اعضای خانواده و اقوامش که او را در کابل همراهی می کنند هم می گویند چند بار تهدیدهایی دریافت کرده اند. )

از جریان کی ما شنیدیم و خواندیم چنین هویدا است که اګر قصد دادن رای و اشتراک در سرنوشت خویش و به مجرد داشتن چنین قصد رای دهی ګناه است؟ مسلم این است که به مجرد قصد ګناه نیست و قرار معلوم و اظهارات متضرر محترم و خبر ارایه شده محترم لعل محمد متضرر مذکور در راه رفتن به جای توسط افراد معیین دست ګیر و مورد مجازات توسط مرجع غیر قانوی و غیر شرعی قرار ګرفته که به صورت قطعی خلاف آن نظم و سیستم است که عدالت  اسلامی خواهان آن است.

به یک تحلیل که مسأله مثله در مورد عمل مسخ و مثله بعد از کشتن مطرح است بحث است طویل. اما اګر  این جزا را جزا تعزیری هم بدانند مهم این است که آیا اشتراک در سرنوشت خود و کشور خود با رفتن به محل رای که مثلا در آن محل مسلمان را به زعامت خویش انتخاب بدارند. و اینکه در بین این ۴۱ کاندید مسلمان وجود داشت کدام تردید نیست. اینکه شخص متضرر به صندوق رای بروند و اصلا کسی را انتخاب نه کنند و عوض آن اعتراض خویش را به نحوی اظهار بدارند و دهها سوال دیګر که برای تأمین عدالت اسلامی مهم بوده و هست. دین اسلام خواهان جدی مراعات آن قواعد و اصول عدالت است که باید در تمام موارد مراعات شود. مراعات این اصول بس مهم و تعیین کننده در تأمین عدالت اسلامی. عدم مراعات آن واقعیت عمل خلاف قوانین اسلامی و سبب بدنام کننده نام و اسلام خواهد بود و ضررهای عاید ه درین راستا به ګردن کسانی خواهد بود که دعوی خدمت به اسلام و مردم مسلمان را دارند.

با وجود آن هم تأمین عدالت نحوی که اجرا شده اصلا اسلامی و انسانی نیست و مردم مسلمان افغانستان و جهان را رد میکنند.

عدم دقت به این مطالب عدم توجه به منافع و عدالت اسلامی است. 

خــواننده محـــتــــرم !

با  شنیدن  این خبر وحشت ناک  وغیر انسانی وغیر اسلامی ، قلم را ګرفتم  وخواستم در تقبیح این عمل غیر اسلامی    نقاطی چندی را با   شما خوانندګان  محترم شریک سازیم .

حکم  مُثله واحراق در اسلام:

موضوع مثله يكى از موضعات  قابل بحث در دين اسلام بشمار ميرود . پيامبر اسلام مثله  رادر مبارزات  نظامي وحربي از لحاظي شرعي ممنوع قرار داده است .

مُثله

يعنى بريدن گوش ، بيني ،زبان ،  دست وپا ُ قطع کرده  انګشتان و امثال آن ؛ اين امر، هم درمورد اسير و هم درمورد كشته شدگان جنگ جايزنيست .وممنوع اعلام کرديده است .
در حديث متبرکه  که رواي آن  حضرت علي کرم الله وجهه   ميباشد ګفته است که   محمد صلي الله عليه وسلم  فرموده است :  « اِيّاكُمْ وَ الْمُثْلَه وَ لَوْ بِالْكَلْبِ الْعَقُورِ»   از مثله كردن بپرهيزيد، هر چند در مورد سگ آزار رساننده  هم باشد.

همچنان  زمانيکه پيامبر صلي الله عليه وسلم نـيروهاى  خويش را به جبهات  جنگ  اعزام ميداشت به عنوان مقررات نظامی اکيدآ هدايات ميفرمود:(اي بندگان خدا برويد در اين راه مقدس براي خدا و از درگاه خدا استعانت جوييد و در راه خدا جهادكنيد اي مردم ! كفار را پس از كشتن « مثله » ننمائيد... و اطفال و زنان و پيرمردان و راهبان آنان را به قتل نرسانيد و درختان آنان را جز در هنگام ضرورت نبريد و هرگاه يك نفر از شما مشركي را امان دهد امان او محترم شمرده شده و امانش دهيد تا آنكه آن مشرك كلام خدا را بشنود... اي مسلمانان ! هيچ گاه نخلستانها را نسوزانيد و كسي را به آب غرق ننمائيد و درختان ميوه را از ريشه و بن نكنيد و زراعت و محصول آنها را آتش نزنيد و حيوانات حلال گوشت را جز براي مصرف لازم خود سرنبريد و از بين نبريد و كفار را به يكي از سه پيشنهاد دعوت كنيد هر كدام را پذيرفتند از آنها قبول كنيد)

علماء ومفسران بدين باور وعقيده آند : در حکم  منع وحرام بودن مثله   فرقى نيست بين اينكه در جنگ باشد يا غير آن ، قبل از مرگ باشد يا بعد از آن و بين اينكه دشمنان مسلمانها را مثله كنند يا نكنند، اگر چه اطلاق آيـه شـريـفـه « وَ الْحـُرُمـاتُ قـِصـاصٌ »  جـواز مـقـابـله بـه مـثـل را مـى رسـانـد، ليـكـن اطـلاق روايـات و فـتـاوا مـقـتضى عدم جواز است  .

پيامبر صلي الله عليه وسلم  حتی سوختاندن حيوانات ، حريق  درختان  ميوه دار را اجازه نداده و هدايات خاصي را در برخورد  با طبعيت  وسلامتی انسانها صادر نموده است.

حــریــــق اســـیـر:

دین مقدس اسلام در جنګ ومبارزه وجهاد حتی نه تنها  مثله کردن  در مورد حیوانات منع فرموده بلکه  حريق  حيوانات  را ممنوع اعلام  داشته  است :«  نَهى (رَسُولُ اللّهِ صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ) اَنْ يُحْرَقَ شَىْءٌ مِنَ الْحَيْوانِ بِالنّار» پيامبر اسلام  از به آتش كشيدن موجود جاندار بصراحات تام  نهى كرد.
در تعداد زيادي از احاديث نبوي آمده است که :  عذاب كردن به آتش کشيدن، مخصوص خداوند است و كسى جزء پروردګار  حق اين  را  ندارد.

کشتن اســـيـر:
دین اسلام در مورد برخورد با اسرا ، وكـشـتن اسير میفرماید که نباید اسرای بدون حکم  محکمه با صلاحیت  بقتل برسند ، وبا صراحت تام قتل اسرای  را ممنوع اعلام داشته است. دین اسلام  طی هدایات  خاصی  اسلامی  به پیروان خویش هدایت میفرماید:  کشتن اسير  جواز ندارد . فرق نه ميکند  اسير در حـال جـنـگ دسـتـگـيـر شده باشد، ویا هم در ختم جنګ اسير ویا گرفتار شده باشد . دین اسلام  هدایت میفرماید که باید اسیران جنګی  باید به پشت جبهه منتقل  شود  واګر اسیران  از راه رفتن بازماند، مسلمانان حق ګشتن آنرا  ندارند.  باید در همه ای  احوال حکم محکمه با صلاحیت و مشروع در مورد ګرفته شود .

طوریکه این حکم اسلامی  در یکی از احادیث چنین بیان ګردیده است : «  اِذا اَخـَذْتَ اَسـيـرا فـَعـَجَزَ عَنِ الْمَشْىِ وَ لَيْسَ مَعَكَ مَحْمِلٌ فَاَرْسِلْهُ وَ لاتَقْتُلْهُ فَاِنَّكَ لاتَدْرى ما حُكْمُ القضا ُ فيهِ»
اگـر اسـيـرى گـرفـتـى و او از راه رفـتـن عـاجـز شـد و وسـيـله اى نـداشـتـى كـه او را حمل كنى ، پس او را رها كن و نكش ، چون نمى دانى كه حکم محکمه در مورد چطور است .

                                   والسلام علی من التبع الحق و الهدی

نام مقاله : مُثله يا بريدن اعضای بدن انسان در اسلام

تتبع ونگارش : (  امین الدین سعیدی- سعید افغانی )

مـدیـر مرکز مطالعات ستراتیژیکی افغان و

مسؤل مرکز فرهنگی دحق لاره  - جرمنی

ادرس  ارتباطي : بريښنا ليک : This email address is being protected from spam bots, you need Javascript enabled to view it