مهر انگیز ساحل

نوشتهء : مهرانگیز ساحل 

  ۱۴ – ۲ – ۲۰۰۹

   *************

ما در خانواده خود ۹ نفربا ۹ کله و۹ خواست زندگی میکنیم .نام خدا ۹ سرعیال استیم « خودم یک ، خانمم ۲ »« خدا زیادکند وکم نی ۵ تا گک اولادهای قدونیم قد. اصلآ ماخوهمین ۷ نفرک استیم لاکن والده پیروضعیرم باهمشیره ام که تاهنوزهم ازدواج نکرده یکجا دریکی ازمنطقه های شهرما سکونت دارند که متآسفانه هیچ افغان به دور وپیش شان نیست ازین سبب ماه سه یاچاردفعه هردویشانه برای ۲ یا ۳ شب بخانه خودما میارم .شکرخداکه هرچیزدارم مگربه قسمت نخریدن تلویزیون زیاد اشتباه کردیم. دگه افغانها نام خدا هوشیاربودند وسه سه پایه تلویزیون به خانه های خود خریدند .یکدانه ازتلویزیونهای کلان وشیشه چپات به خانه مهمان شان .یکپایه تلویزیون به خانه های خواب شان ویک یک پایه تلویزیون هم به اطاق اولادهای شان است.مگرمه بدبخت هم کاشکه زیادمیخریدم چراکه حال وروزم چنین است » عصروقتیکه مانده وذله ازکارمیایم نام خداسروصدای اولادها " چیغ زدن بلندترمادرشان بالای آنها ولبک ولنجکش طرف مادروخواهربیچاره مه " نق نق مادرسرسفیدم توآم باسرفه های گوشخراش و پرگویی های همشیره ام که نام خدا صدایش توپ چاشت کابل ره بیاد آدم میاره .همه صداها باهم میشوند ومسله ی تلویزیوناینطورشروع میشود:(خودم) .او بچه خواندنهای غربی سرت رابخورد ۲۴ ساعت غربی میشنوی .