نمایی از شهر باستانی بامیان

معلومات مختصر

پیرامون ولایت تاریخی بامیان

بقلم سجیه الهه احرار

***********

سجیه الهه احرار

برجسته ترین موضوع مهمی که بامیان را شهرت جهانی داده پیکر سنگیِ مجسمهِ های بزرگِ ۵۵ و ۳۷ متری بودا بود که  با هزاران تاُسف باید یاد آور شد که این پیکرهٌ عظیم بی همتا ی تاریخی  در ماه مارچ ۲۰۰۱ میلادی توسط  دشمنان فرهنگ و مردم افغانستان تخریب شد و نمیدانم روي چه انگیزهٌ محکوم به نابودی گردید و چرا؟ این مجسمه ها در جهان بی مانند بوده، و یکی از افتخاراتِ تاریخی مردمانِ با شهامتِ این سر زمین به یادگار مانده است.  پیکر بی نظیر بودا در افغانستان بیش از هجده قرن قدامت دارد.

دومین برجستگی که سیاحینِ جهان راسالیان متمادی بخود جلب نموده بو( بند طبیعی امیر) میباشد که در ولسوالی یکاولنگ ولایت بامیان قرار دارد،  بقول مردمِان شریف و با دیانتِ این سر زمین آنرا از خوارقِ و کرامات حضرت علی مرتضی شاه ولایتمآب امیر المؤمین(رضی اللهُ تعالی عنهُ) میدانند.  از این رو بنامِ بند امیر تا الحال مشهورو معروف است.

متاًسفانه این بندِ مشهور و دیدنی که روز گاری عاید سر شار اسعاری را از طریق سیاحین و جهانگردان متوجه مملکت ما نموده بود به اثر جنگهای تحمیلی سه دهه اخیر مثلِ سایرِ آبدات تاریخی کشور بحالت تخریب، فروپاشی و دور از دیده ها قرار گرفته بود..

قرار اطلاع: خوشبختانه بنابر آرزو های دیرینه شخصیتِ بزرگِ ملی ما مرحوم  (بابای ملت) که از سالیان متمادی بدینسو  بفکر احیای مجدد این بند عظیم تاریخی و ایجاد ساختمان یک پارک عمومی برای تفریحگاهء  مردم بودند.  پلان کاری آن دیزاین واخیراً از اثر توجه  محترم مصطفی ظاهر نواسهٌ  خلف الرشید شان این مرام به پایه اکمال رسانیده شد. که خوشبختانه این مناظر زیبا ، دلپذیر و طبیعی این ساحه ، دولت مرکزی را واداشت تا بند امیر را بعنوان اولین پارک ملی در افغانستان اعلام کند. من امیدوار هستم که پارک ملی ، توریستان زیادی را از داخل و خارج کشور به خود جذب نماید.

منظره زیبا و دلپذیر ار بند امیر در ولسوالی یکاولنگ ولایت بامیان

پارک عصری بند امیر و آبدات تاریخی بامیان

نقل قــول است اینچین از مردمان باســــتان

  باکــرامــات ساخته این بند را امیر المؤمنان 

این مـکانِ باستاني هم زچـشم افتاده بـــود

  همـــچو آبداتِ دیگر فصــل بهارش شد خزان

پيکرِ [بودا] که مثلش بي نظير است در جهان

  بــاتاُسف شـــــد ویــران در رژیـــمِ طــالــبان

ایـن دو آثارِ بـــزرگ است افتـــخــارات وطــن

  بــهرِ میـــهن بـود همــچون چشــمهء آبِ روان 

هر وطن دوستِ که میدید حالِ این آبدات را

  از تاُثر مـــیگزید کلکــش بدندان هــمـــچــنان

آرزو داشــتند بـــدل باباي ملــت ســال ها

  تاشـــود بــند امير احـیا وهــم یک پارک در آن 

درجوارِ بند پــلانِ پارک عصــری طــرح شـد

کرد تطبیق [مصطفی ظاهر] که اوست زان دودمان

هرکه خدمتگار به میهن شد نمیرد زنده است

از بــــزرگــان نام نـیـک مـاند بتــاریــخ جــــاویـــدان

کاش! زلطفِ حق(الــهه)برمرام خود رسـد

تاشـود خدمتــگذار خلق و میهن یکـــزمـان 

سجیه الهه (احرار)

۱ جون ۲۰۰۹