نوشته ء : سید محمد اشرف فروغ

شیر یا خر  

سید محمد اشرف فروغ

خوب این موضوع مختص به فرهنگ کشور ما نمی باشد و تا جایی که بنده اطلاع دارم در تمام جهان خر بودن و خر خطاب شدن اها نتی محسوب میشود اما نمی دانم چرا و به چه دلیلی و از میان این همه حیوان جور واجور رفته اند و حیوان بی آزار و سربزیری مثل خر را انتخاب نموده اند.

در حالیکه من تا امروز ندیده ام که خر ها هم جنسان خودشان را بکشند و از آنها سواری بکشند و جنگ سفید و سیاه و نژادی و مذهبی راه بیاندازند و عده از آنها از سیری و عده هم از گرسنگی بمیرند و ... بقیه اعمالی از قبیل که معمولاً مختص به ما حیوان های دوپا میباشد.

 خوب به این موضوع کاری نداریم که چرا و چطور همیشه خر بیچاره را با وجود آنکه شرافت و برتری اش نسبت به بسیاری از آدم های دوپای دور و بر ما مثل روز روشن است مثال حماقت و لودگی میدانند، اما تا جایی که مربوط به کشور خودما می شود متاسفانه آنقدر ما در این مسئله افراط نموده ایم که حالا به استثناء یک عده محدود همه کسانی که در افغانستان زندگی می کنند (عده به شکل طبیعی و عده هم جبراً) یا شیر هستند و یا هم خر.

(امیدوارم خوانندگان عزیز فکر نکنند بنده قصد اهانت را دارم، فقط این سطور را تا آخر بخوانند و آنوقت مطمئن هستم که حرفهای بنده را تصدیق خواهند نمود)

 اما این ماجرای شیر و خر از کجا آغاز شده است؟

همیشه و در طول تاریخ در کشور ما یک عده اشخاص ماجراجو و قدرت طلب وجود داشته که هر دو صفت (شیر و خر) را در عین زمان در کنار هم داشته و خودشان را به عنوان رهبر، نماینده و خیرخواه ما جا زده اند و ما هم با خوشبینی تمام حلقه بندگی و فرمانبرداری انها را به گردن آویخته و راستی هم مثل یک خر آرام و سربزیر به دنبال آنها روان بوده ایم و همین جاست که ماجرای شیر و خر آغاز میگردد.

خیلی ساده است.

این رهبران و کسانی که ما سرنوشت و آینده خود را بدست آنها سپرد ایم برای حفظ قدرت و آقایی خود یا از ما خواسته اند مثل یک شیر وحشی بوده و با عناوینی مثل دفاع از قومیت، نژاد، دین و مذهب به جان همدیگرافتاده و  خون یک دیگر را بیاشامیم و همدیگر را وحشیانه تکه و پاره نمائیم و همیشه این ترس را در دل ما زنده نگهداشته اند که اگر مثل شیر وحشی و درنده نباشیم شیر های دیگر پیدا خواهند شد که خود ما را خواهند خورد و یا هم در مواقعی مثل این روزها که انتخابات روی کار است و باز هم مسئله مهم و درجه اول برای آنها همان حفظ قدرت و آقایی خودشان هست با عناوینی مثل احیای حقوق ما و اتحاد، برابری و برادری اقوام افغانستان  از ما میخواهند که مثل یک خر با چشم و گوش بسته به دنبال آنها حرکت نموده و سرنوشت اینده خود را دو دستی تقدیم آنها نمائیم.

و در کمال تاسف همشه ما این دو نقش را در کمال خوبی برای رهبران خود بازی نموده ایم.

می گویند در زمانه های بسیار قدیم در کشور ما افغانستان این که به کسی بگویند که شیر و یا خر هستی یک موضوع کاملاً ناشناخته بوده و این کلمات تنها زمانی ورد زبانها گردیده که رهبران ما بر اساس شعار تفرقه بینداز و حکومت کن ما را به شیر بودن تشویق نموده و بگوش تک تک ما فریاد زدند که ما میتوانیم مثل یک شیر چند نفر هزاره، تاجیک، پشتون، ازبک و یا فلان قوم دیگر را تکه و پاره نمائیم و زمانی هم که در خلوت بین هم نشستند به حماقت و سادگی ما خندیدند و با هم گفتند که ما درست بمنزله یک خر برای آنها کار میدهیم و ... و خدا میداند که طی این سالها هر کدام از ما چندین بار کورکورانه و به خاطر هیچ و پوچ شیر و یا خر شده ایم.

امیدوارم که روزی فرا برسد که همه ما فقط کسانی باشیم که نه مثل شیر خون خوار و وحشی بوده و نه هم  کورکورانه و مثل یک خر به دنبال دیگران روان باشیم  و همه ما یک بار دیگر سر در گریبان خود فرو برده و بدون در نظرداشت گذشته ها فقط به این فکر کنیم که امروز و در آینده چه میخواهیم باشیم.

به امید آنروز.

در اخیر بد نیست به این گفتگوی رفیقانه چند رهبر و کسانی که خود را خیرخواه ما میدانند گوش بدهیم.

به استقال غزلی از حافظ

بیا تا گل بر افشانیم ... بطریقه دیگر 

بیا تا سر برافرازیم و ویسکی در ساغر اندازیم  

وطن را باز بفروشیم و طرحی نو تر اندازیم

اگر سر بر کشد بالا ازین سرخفتگان روزی   

چو سگ بازان این ملت بجان هم دراندازیم

اگر این ماده جنگی را دوام است خانه ملت  

سوار شان شویم آسان و بر حال خر اندازیم

اگر چشم غزال و مست آن عالی جناب به ما افتد   

فدای صورت ماهش شویم و به پایش سر در اندازیم.

حقوق زن همه در لخت و عریان بودنش بادا  

بسوزانیم همه چاقور زفرقش چادر  اندازیم 

گلوی وحدت و همبستگی را سخت بفشاریم   

بسوزانیم اخوت را اگر خیر است شر دراندازیم

اگر روزی نقاب حیله و نیرنگ ز چهر ما بر اندازد 

به چشمش خاک کوری بنام پیر و رهبر اندازیم

خدا تا قیامت این خران را کور و کر گردان

که طوق بندگی بر گردنش ز نسلی تا به نسلی دیگر اندازیم

با تقدیم حرمت

م. ا فروغ