سوغات ما ، نصیحتی است که برای همسفران خود اظهار کرده ام و آنرا برای خود در حکم فتوح میدانم ، یکی از همسفران ما رفتاری که لازمهء درویشانست بجا نمیتوانست آورد و باعث ملال رفقا شده بود، همسفر آنرا گفتم : اگر از برادری ترک ادبی بینید ، بدون اینکه انتظار عذرخواهی او را داشته باشید ، خود شما برای او وبه نیابت او عذری بتراشید و بر نفس خود عرضه کنید ، اگر غبار کدورت بر نخیزد و بازهم حق بجانب شما باشد عذر دیگری که بهتر از عذر نخستین باشد از طرف او از خود بخواهید ، و بهمین صورت اگر نفس شما معذرتی را که از طرف برادر خود عرضه میکنید ، نپذیرد ، تا چهل بار هر بار عذر تازه ای بیان کنید و بکوشید که ترک ادب آن برادر شما مورد عفو خود شما واقع شود. اگر بازهم دل شما صاف نشد و هنوز آزردگی باقی بود خود را ملامت کنید وبه خود بگوئید : ای نفس ، چقدر گران و تاریک هستی ، چقدر خود رای و بی ادب هستی؟ چقدر ناجوانمرد و جفا کار هستی ، برادرت برای یک خطا چهل عذر از تو خواست و تو یکی را هم قبول نکردی و همچنان بر سر بدخوئی خود استوار هستی ، من از تو بیزارم و دیگر بسخن تو گوش نمیدهم !

جنید از شنیدن این سخن تعجب کرد و گفت :

  سلسلۀ این حکایات ادامه دارد