دل خارا

عزیزه عنایت

تاریخ نشر سه شنبه ۲۸ سرطان ۱۳۹۰ - ۱۹ جولای ۲۰۱۱

سـا قـیا دور مکن سـاغــر پــر سهبا را

بـاده در جـام بکــن تــا شکنــد غمها را

می خوریم یک دوقدح لحظهء مدهوش شویم

نخـوریم غصهء امـروزو غمی فردا را

ای فلک سلسلهء کارگهت چیست مدام؟

گـه مـا تشــنه لـبی گــه دهــی دریــا را

عا قبـت میکشدم شور جنـون در دامان

تا زخونـم که پر از لاله کنم صحرا را

گوشهء خلوت و تنهای گزیدم که د گـر

نکشم تعنهء هر مجلس پــر غــوغـا را

چرخ دوران بکشا ندم به جهان غربت

بشکند چون دل من, غـصه دل خارارا

ای(عزیزه) به کجا پـای نهـم تـا نبــرم

رنـج آشــب وفسـونهــا و غم د نـیــا را