دِل پَرستان

قیوم بشیر

ملبورن - آسترالیا

هفتم جولای ۲۰۱۱

برپا شوید ای دوستان سوی گلستان  می رویم

با یک جهان دریا دلی ما دِل پرستان می رویم

غربت سرای وحشت است، غمدیده گانِ غربتیم

دور از جمع دیوانه ی  باده  پرستان  می رویم

با صد هزاران آرزو، با صد هزار شور و نوا

چون  کودکان ِ تازه پا  سوی  دبستان  می رویم

رنج فراوان  دیده ایم ،  از روزگار افسرده ایم

با صدهزاران قصه ی داستان راستان می رویم

دیدم شبی در خواب ناز، میهن دلم بگرفته  باز

با خنده های زنده گی سوی  شبستان  می رویم

چون دیده بگشودم« بشیر» در بسترِ آواره گی

با خویشتن عهد بسته ام با جمعِ دوستان می رویم

قیوم بشیر