|
عبدالحسيب شريفي
باشنده هاي ولسوالي چاه آب تخار :
توجه به ولسوالي چاه آ ب بسيار اندك بوده است
تاریخ نشر چهارشنبه ۷ ثور ۱۳۹۰ - ۲۷ اپریل ۲۰۱۱
 حسیب شریفی
 نبود سرك، شفاخانه، مكتب و سهولت هاي اوليهي زندگي از مهم ترين مسايلي است كه شهروندان اين ولسوالي از آن محروم اند. محمد يوسف، باشندهي ولسوالي چاه آب مي گويد : « مكاتب، سرك، شفاخانه و صدها ضرورت ديگري كه اصلا توجه جدي به آن نشده است. وقتي مريض مان را به مركز تخار انتقال بدهيم در اثر خرابي و دوري راه جانش را از دست مي دهد. در چاه آب كدام شفاخانهي با امكانات هم وجود ندارد كه ما مريضان مان را به آن جا انتقال دهيم. كاري كه صورت گرفته، فقط برنامهي همبستگي ملي اندكي كار كرده كه آن هم بسيار ناچيز است.»
وقتي از ديگر باشنده هاي اين ولسوالي پرسيديم، آن ها نيز اين گفته ها را تكرار مي كنند. محمد حسن، كه از باشندگان اين ولسوالي است و در داخل شهر دكانداري مي كند، با دستش به موجوديت انبار كثافات و خرابي هاي درون شهر اشاره كرده مي گويد : « اين شهر ما را نگاه كن، هيچ قوارهي يك شهر را ندارد. ما يك شفاخانهي درست نداريم، داكتران ما هم چندان ورزيده نيستند و مريضاني كه از قريه هاي دور به اينجا مراجعه مي كنند، علاج شان صورت نمي گيرد و بسياري در نيمهي راه تلف مي شوند. از دولت مي خواهيم كه همين كلينيك ما را تبديل به يك شفاخانهي بستر دار نمايند و آن را مجهز بسازند.»
اين كه تا به حال چرا به اين ولسوالي توجه نشده است؛ علل و عوامل مختلفي دارد. سيد امان الله سيرت، يكي از بزرگان چاه آب مي گويد : « يكي از دلايلي كه به اين ولسوالي توجه صورت نگرفته اين است كه ولسوالي چاه آب بنا بر افت و موقعيت جغرافيايي نسبت به ديگر ولسوالي ها كمي دور افتاده است و دليل ديگر، حاكميت، آمريت و صلاحيت هاي منطقهاي چاه آب است كه واقعا تاثير به سزايي در زمينهي پيشرفت آن داشته است. زماني كه قوماندانان و مسوولين محلي چاه آب وجود داشتند، هيچ كس ديگري را از بيرون اجازهي براي فعاليت، براي نظر و تبادل افكار نمي دادند و نمي پذيرفتند. مثال بسيار تلخ آن را من مي توانم در تطبيق ماسترپلان شهر جديد اين ولسوالي بدهم كه در سال هاي ۶۸ و ۶۹ آمر صاحب مسعود تلاش كردند كه پلان شهرك جديد چاه آب را تطبيق كنند؛ متاسفانه به دليل اختلافات ميان والي تخار و مسوولين محلي جامهي عمل نپوشيد و تا امروز با وجود قدامت فرهنگي و تعداد زيادي از روشنفكر و دانشمند و معارف بالا و صدها نام نيك ديگر متاسفانه هنوز شهر جديد ندارد و هنوز از تاسيسات دولتي در آن جا خبري نيست؛ اگر نقشه و پلان و برنامهاي هم به آن جا حواله مي شود، نسبت نداشتن جاي دوباره مسترد مي گردد.»
به نظر آقاي سيرت در شماري از مناطق افغانستان، موجوديت چندين زبان و چندين قوم بعضا باعث شده است كه مردم اين اختلافات و ديدگاه هاي تعصب آميز شان را دامن بزنند و از بازسازي و پيشرفت محروم شوند، اما در چاه آب اين گونه نيست. وي اضافه مي كند : « با وجودي كه ۹۹ درصد مردم چاه آب دري زبان هستند، دليل عمدهي كه چاه آب پس مانده است؛ صلاحيت ها و آمريت هاي وقت باعث تقسيم اين گذر و آن گذر شده و چاه آب را از رشد و بالندگي محروم ساخته است. و اين موضوع متاسفانه در دو دور پارلمان چاه آب را از داشتن وكيل محروم ساخت و يقينا داشتن يك وكيل خوب و موفق مي توانست حق اين مردم را از لابلاي كشمكش ها به دست بياورد.»
سيد امان الله سيرت همچنان مي گويد : « مشكل ديگر در زعما و مسوولين در سطح ولايت تخار است؛ متاسفانه كه ولايت و قومانداني ها، چوكي هاي كليدي و عمده در ولايت تخار بر حسب مصلحت هاي يكجانبه و مصلحت هاي سليقهاي و پارتي صورت مي گيرد، اين مساله باعث شده كه تا حالا چندين والي كه در تخار بوده، كمتر به آن جا توجه بكند. مسوولين بايد بنا بر مسووليت هاي انساني و اسلامي شان عدالت را در نظر بگيرند، شما وقتي به چاه آب سفر كنيد، يك بي عدالتي محض را مشاهده خواهيد كرد.»
چاه آب هر چند سر زمین کوهستانی خشک وکم آب است، اما حاصلات زراعتی،فراوان ومیوه های تازه وخشک آن در تخارستان ، شهرت زیاد دارد. خربوزه، انگور، ناک و پسته، از بهترین میوه های این ولسوالي است است.
سيدمعين الدين عيني، رييس ادارهي زراعت تخار كه خود از ولسوالي چاه آب است از موجوديت زمين هاي فراوان زراعتي و حاصل خيز سخن گفته اضافه مي كند : « ولسوالي چاه آب از جملهي ولسوالي هاي پرنفوس ولايت تخار است كه در حدود ۱۰۰ هزار نفوس دارد. اين ولسوالي بهترين زمين هاي للمي را دارد كه هرگاه شرايط اقليمي خوبتر باشد، دهاقين ولسوالي چاه آب با اندك زحمت مي توانند تقريبا ۶۰ يا ۷۰ درصد حاصلات آبي را برداشت كنند. متاسفانه روي چندين عاملي كه بوده در گذشته موسسات بين المللي در اين ولسوالي توجه نكرده اند. از جمله بهانه هاي كه موسسات داشته اند، يكي دوري راه، ديگر خرابي سرك، عدم علاقه مندي مردم و هم چنان عدم اتحاد و اتفاق خود مردم چاه آب بوده كه باعث شده توجه چنداني به آن جا صورت نگيرد.»
به گفتهي باشندگان اين ولسوالي در طي چند دهه نخستين والي كه از آن جا ديدن نموده همين والي فعلي ( عبدالجبار تقوا است) وي چندي قبل سفري داشت به اين ولسوالي و مشكلات مردم را از نزديك مشاهده نموده است.
والي تخار، مي گويد : « ولسوالي چاه آب يكي از ولسوالي هاي دور افتاده از بدنهي ولايت تخار است. در نقطهي است كه ما را هم سرحد مي سازد با كشور تاجيكستان، خرابي سرك ها فاصلهي اين ولسوالي را خيلي بعيد ساخته است. من سفري كه به اين ولسوالي داشتم، مشكلات گوناگون مردم را شنيده ام و درك كرده ام.
من براي اين كه خدماتي را انجام داده باشم، كار اول اين كه قريهي سمتي چاه آب كاملا در آغوش درياي پنج رفته بود و مردم هميشه نگران و به تشويش بودند، به خاطر رفع دغدغهي مردم، هدايت دادم كه رياست مبارزه با حوادث از امكانات دست داشته، ديوار هاي گابيوني در آن جا ايجاد بكنند كه متصل به بازگشت من اين كار در آن جا آغاز شد و در حدود بيشتر از يكهزار تخته گابيون انتقال داده شد و در حدود يك ميليون افغاني مصرف شد. چندين دكهي اساسي براي جلوگيري از آب ساخته شده است.»
عبدالجبار تقوا، والي تخار خرابي سرك هاي اين ولسوالي را تاييد كرده مي گويد : « سرك چاه آب الي سمتي، سرك بسيار ناباب و نادرست است، خودم با چشم سر ديده ام. با استفاده از كمك هاي هشت و نيم ميليون يورو كه كشور آلمان كمك كرده شامل برنامه شده است. هياتي فرستاديم. سروي اساسي آن شده و كوشش مي كنيم كه بدنه سازي آن سرك با تمام پل و پلچك هايش تمام شود و به خاطر رفع مشكل عابرين از چاه آب الي تالقان، به كمپني كه در آن سرك كار مي كند، از دشت قلعه تا چاه آب هدايت داديم كه به خاطر همواركاري سرك واسطهي را استخدام بكند كه تسطيح كاري كند كه اين كار عملي شده، يك قدمي است به خاطر انجام يك سلسله خدمات كه ما اميدوار هستيم در سال جديد يك گام به جلو بگذاريم.»
با وجود اين همه پيشرفت روند كند بازسازي در ولايت تخار مردم چاه آب را نيز نسبت به وعده هاي مسوولين بي باور ساخته است. مردم مي گويند، به گونهي كه مشاهده مي شود؛ شايد تا سال هاي ديگر نيز اين ولسوالي همين گونه به حالت خود باقي بماند.
|
