سخی منیر

     ديکتاتوری

علاج درد ها نیست

اخیراً بعضی از مقام‌هاي نظامی و غیر نظامی انگلیسی اعلان کرده اند که برای امدن نظم و قانون به افغانستان ضرورت به ديكتاتوریست که همه چیز را به قدرت و سرکوب زیر کنترول بگیرد و نظم و قانون را در افغانستان اعاده و پیاده سازد. در برابر این فرمایش بسیاری از افغانها عکس العمل نشان دادند، تا جائیکه وزیر خارجه داکتر رنگین دادفر سپنتا در وزارت خارجه اعلان کرد که آنانیکه خواهان مراوده و اتحاد با دشمنان افغانستان اند، بهتر است به خانه های شان برگردند که تلویحاً اشاره‌يی به انگلیس ها میباشد. چون نیرو های انگلیسی مستقر در هلمند، با طالبان در مراوده های تنگاتنگی قرار دارند و میخواهند بخشی از قدرت به زودی به آنان واگذار شود و برای طالبان از طرق مختلف کمک میکنند.

 این که در افغانستان یک ديكتاتور باید بر اریکه قدرت تکیه بزند، حرف رسمی دولت انگلیس نیست، اما روابط و مناسبات و نگرش های طالب پسندانه‌ يی که بر افکار مسؤولان این کشور در مورد طالبان حاکم میباشد، واضح میسازد که هدف از به قدرت رسیدن یک ديكتاتور در افغانستان  کسی جز رهبران طالبان بوده نمیتواند. این اعلان از سوی برخی از مقامات نظامی و غیر نظامی انگلیس با  شیوه نگرشهای شان مبنی بر اقتدار طالبی در افغانستان همخوانی دارد و به این خاطر از سوی بسیاری افغانها به نقد کشیده شده است.

این اظهار نظر انگلیس ها که ناقض قانون اساسی افغانستان نیز میباشد. با شیوه فکری امریکایی ها و اتحادیه اروپا کاملاً مغایرت دارد. امریکایی ها پیوسته اعلان میکنند که در مبارزه بر ضد طالبان استوار بوده و این نیرو قادر به گرفتن قدرت سیاسی نیستند. دولت افغانستان هم معتقد به مذاکره با طالبان بوده و شرط اول این مذاکره این را قرار داده است که باید طالبان قانون اساسی افغانستان را بپذیرند. افغانهای که درین چند سال در پرتو دموکراسی هرچند ضعیف و غیر نهادینه شده ‌يی دموکراسی کنونی زنده ‌گي کرده اند و مفهوم و معنی دموکراسی را درک میکنند،  سخت در برابر همچو اظهار بيان ها واکنش  نشان ميدهند. رژیم های توتالیتر هیچوقت نمیتوانند برای ملتی خوشبختی بیافرینند و چون افراد مستبد و زورگو در راس چنین رژیم های قرار دارند و از حمایت مردم بر خوردار نیستند، مجبور اند به دولتهای دیگر پناه ببرند.

 این که افغانستان را فرد ديكتاتوری اداره کند و مردم افغانستان لیاقت آزادی و دموکراسی را ندارند، جز توهین ملت افغانستان چیز دیگری نیست . طراحان چنین رژیمی برای افغانستان جز اینکه افغانها را مردم وحشی بدانند که فقط یک نفر چون گله داری آنها را هدایت بکند، مفهوم دیگری ندارد.

دموکراسی که حکومت مردم بر مردم و برای مردم تعریف شده  که در آن ابزار هایی چون آزادی بیان، آزادی رسانه ها و آزادی احزاب با رای  وانتخاب مردم شکل میگیرند، چیز دیگری نیست، فقط افراد، گروه ها و دولت های خواهان استقرار چنین دموکراسی در افغانستان نیستند که هرگز نمیخواهند پیشرفتی نصیب افغانها گردد. مردم برسرنوشت شان کوچکترین حق ابراز نظر نداشته باشند و حق انتخاب در هیچ موردی برایشان وجود نداشته باشد.

نيروهايي که در هلمند مستقر اند و تا حال قادر به استقرار امنیت درین منطقه نشده اند که گراف زرع و قاچاق مواد مخدر هم درآنجا فوق العاده بالا رفته است و آقای حامد کرزی نیز تا حال چند بار ازین بابت اعتراض كرده است.