محمد فهیم رسام

کرزی امنیت ملا عمر را

       تأمین میکند  

گفتگو های صلح بین دولت و طالبان این روزها بار دیگر به یکی از موضوعات داغ  رسانه ای  مبدل شده است.به دنبال آنکه نشریه بریتانیایی "آبزرور"  در گزارش از گفتگو های پنهانی دولت افغانستان و گروه طالبان با میانجیگری عربستان سعودی و حمایت لوژستیک و دیپلوماتیک بریتانیا خبر داد، حامد کرزی رئیس جمهور افغانستان،در نخستین روز عید فطر در کابل  ضمن رد گزارشهای مبنی بر گفتگوی محرمانه دولت با شورشیان طالب، آنان را به زنده گی مسالمت  آمیز فرا خواند.

کرزی در پیامی اعلام کرد که وی شخصاً حاضر است تا مسؤولیت محافظت جان ملا محمد عمر رهبر فراری طالبان را در برابر نیروهای ناتو و امریکا، در صورت دست کشیدن از حملات هراس افگنی بر عهده گیرد.

کرزی در بخش از سخنان اش چنین گفت: " چند روز پیشتر به ملا محمد عمر آخند گفتم که برادرم! عزیزم! بیا پس به خاکت، برای آرامش و سعادت مردمت کار کن و از کشتن مردم افغانستان دست بکش ."

 رئیس جمهورکرزی همچنان ازملک عبدالله  شاه عربستان به عنوان رهبر جهان اسلام یاد کرد و از او خواست تا در گفتگو های صلح با طالبان و پایان بخشیدن به بحران داخلی افغانستان همکاری کند.

آنچه در این گفته ها جالب توجه است اینست که ملاعمر شخص که در فهرست سیاه سازمان ملل قراردارد؛ به بن لادن وشبکه القاعده در سالهای پیش از حادثه یازدهم سپتامبر پناه داده است؛ انسان های بیگناه را کشته است؛ پای امریکا و چندین کشور جهان را برای ازمیان بردن گروهش به افغانستان کشانیده است ودر این نبرد صدها انسان بی گناه جان شان را از دست داده اند، به این آسانی به آشتی فرا خوانده میشود و مصونیت جانش نیزبه وسیله رئیس جمهور مهربان ما تضمین میشود و جالب تر از همه اینکه به اوعزیز و برادر گفته میشود.

درست به یاد دارم، چند سال پیش زمانی که ملا محمد عمر و حکمتیار برای نخستین بار از سوی صبغت الله مجددی رییس کمیسیون تحکیم صلح و آشتی ملی به آشتی فرا خوانده شدند سر و صدا های زیادی بر انگیخته شد که آقای مجددی از کسانی دعوت کرده است که سازمان ملل و امریکا آنان را بنام تروریست می شناسد و متهم به نقض حقوق بشری هستند، اما با گذشت زمان فهرست سیاه هم  فراموش شد و جبهه ملی یکی از ایتلاف های سیاسی مخالف دولت در امر مذاکره با ملاعمر و گروهش با دولت کرزی به رقابت پرداخت و در آخرین روزها ملاعمر برای شرکت در انتخابات ریاست جمهوری هم  فرا خوانده شد .

پرسش اساسی اینجاست که ملا عمر چگونه پس از آن همه شاهکاری های افغانستانی سالها مبارزه اش را فراموش کرده به افغانستان بر میگردد، برای آرامش مردم اش کار می کند و از کشتن مردم افغانستان دست می کشد.

مگر این همه نیروهای خارجی که همه روزه افراد بی گناه  را درهرگوشه و کنار افغانستان بی رحمانه به قتل میرسانند و ده ها جنایت دیگر را  نیز مرتکب میشوند به جای طالبان ننشسته اند که آقای رئیس جمهور از دوسال به اینسو به دنبال آدرس طالبان سرگردان است.

از جانب دیگر  ملک عبدالله شخصی که همواره در خدمت امریکا ، اسراییل و متحدان شان قرار دارد چگونه رهبری جهان اسلام را کرده میتواند مگر همین مقامات عربستان نبودند که در زمان جنگ های داخلی به همکاری پاکستان ، انگلیس ، امریکا و امارات متحده  طالبان را بوجود آوردند و اکنون چگونه ثبات و آرامش را در افغانستان می خواهند.

مذاکره با طالبان زمانی بیشتر از پیش آفتابی گردید که ازسوی شماری از منابع تأیید شد که هیأت 17 نفری به اشتراک وکیل احمد متوكل وزير خارجه طالبان ، مولوي ارسلان  وزير تحقيقات طالبان ، ملا احمديار وزير مهاجرين حكومت طالبان در كنار ملا عبدالسلام ضعيف سفير طالبان در اسلام آباد كه چهار سال نيز در زندان گوانتانامو بسر برده ، عبدالحكيم مجاهد سخنگوي ملا عمر در سازمان ملل،مولوی فضل الهادی شینواری رئیس شورای علمای افغانستان،عارف نورزی وکیل مجلس نماینده گان افغانستان و برخی از شخصیت های دیگر برای انجام  این گفتگوها وارد عربستان شدند، این گفتگوها بین 24 تا 27 سپتامبر( 3 تا 6 میزان) انجام شد و عربستان سعودی  به عنوان دومین کشورکه حضور گروه طالبان در افغانستان را به رسمیت شناخته بود وعده ی آخرین تلاش هایش را در این زمینه به هیأت افغانی سپرده است.

 درهمین حال رسانه های پاکستانی خبر داده اند که نواز شریف نخست وزیر پیشین پاکستان که سالها در عربستان سعودی به سر برده است، نیز در این نشست شرکت کرده و نقش مهمی در این گفتگوها داشته است.

جنگجویان طالب در واکنش به درخواست اخیر کرزی، مذاکره با دولت را رد کرده و گفته اند تا زمانی که نیرو های خارجی از افغانستان بیرون نشوند حاضر به مذاکره نخواهند بود.

این بار نخست نیست که دولت افغانستان از گروه طالبان و حزب اسلامی به رهبری گلبدین حکمتیار خواسته است قانون اساسی این کشور را بپذیرند و به دولت بپیوندند؛ اما این پیشنهاد با پیش شرط هایی از سوی طالبان و حکمتیار مواجه شده است، هرچند شماری از نهاد های سیاسی و کشورهای بیرونی  ازاین گونه مذاکرات همواره خوشبین بوده اند اما این مذاکرات هیچگاهی نتیجه ای را در پی نداشته است.

اما اینبار برخلاف مذاکرات پیشین گفته مي شود كه طالبان طرحي ١١ ماده اي را براي پايان دادن به جنگ مطرح كرده اند كه شامل درخواست بركناری شماری از وزيران كابينه افغانستان وعقب نشينی نيروهاي دولتي از برخی مواضع در غرب اين كشور است.

 به هر حال مردم بیچاره افغانستان که سالها جنگ و آوره گی را پشت سر گذشتانده اند در آرزوی صلح به هر قیمت که تمام شود هستند.