زهره صابر هروی

۲۵ - ۶ - ۲۰۰۱

راولپندئ پاکستان

تاریخ نشر ۳۰ - ۱۰ - ۲۰۱۰ 

پدرم سخت مهربان بودی

بر سرم سایه ئ جنان بودی

بزمین های خشک و لم یزرع

همچو باران وناودان بودی

با همه دانش و فراست خود

متواضع ونکته دان بودی 

طبیعت را و هر چه بود در او

به تعمق  تو تر جمان بودی

در فصاحت ترا نظیر نبود

بی بدل بودی خوش بیان بودی

به حیا داری و پژوهش خود

همه جا شهره ئ زمان بودی

آه و هیهات! کز شر گردون

موطن ملک ناکسان بودی

روز ها یاد میهنت آشفت

اشکهای تو بی امان بودی

آخرت خاک گشت بیگانه

تربتت ملک دیگران بودی

درد و رنج و غم وطن گفتی

درد و رنج و غم آستان بودی

جسم  نارت بخاک رفت،ولی

روح پاک ات بر آسمان بودی

تربت ات را که خانه ات گفتند

جان من ! خود برون از آن بودی

رفتی سر خیل جانها گشتی

تو که سر خیل شاعران بودی

آفرین ات ! بمنزل وماوا

مرحبا ! چون ز صابران بودی