مستزاد

تیــــغ  دودم

نجیب  بهروش

ونکوور - کاناد

۵ سپتامبر ۲۰۱۰

گر میهن ما لانه و کاشانۀ غم شــــــــــــــــــد

از غفلت هم شـــــــــــــــد

یا ملت بیچاره لگد مال ستــــم شـــــــــــــــــد

از غفلت هم شــــــــــــــد

آمد دوبلا از دوجناح  از( چپ) و از(راست)

کز هیبت ما کاســــــــــت

وز هردو جهت دوست غمین خصم خرم شـد

از غفلت هم شــــــــــــــد

آمد ز فراسو همه  انواع مصائــــــــــــــــــب

از فکر نه صائـــــــــــب

ار سفله وناکس سبب رنج و الم شـــــــــــــــد

از غفلت هم شــــــــــــــد

جاهل چو نشست بر سر کرسی زعامــــــــت

برخاست سلامـــــــــــت

افراد خردمند متلاشی پی هـــم شـــــــــــــــــد

از غفلت هم شــــــــــــد

هر شخص هنرور که به ملک دیگرانســــــت

محتاج به نانســـــــــــت

بس لکۀ ننگین که به تاریخ رقم شــــــــــــــــد

از غفلت هم شـــــــــــــد

کردند چپاول همه آثار هنـــــــــــــــــــــــر را

هر گنج و گهـــــــــر را

برباد ازآن شوکت دیرینۀ جم شــــــــــــــــــــد

از غفلت هم شـــــــــــــد

آمد به سر خلق خدا خواری بسیــــــــــــــــــار

از جور ستمگــــــــــــار

هر دامن عفت که اگر پاره زهم شـــــــــــــــد

از غفلت هم شــــــــــــد

از زهد دوپهلوی هرآن زاهد مکـــــــــــــــــار

هستیم دل افگــــــــــــار

اولاد وطن کشته به این تیغ دودم شــــــــــــــد

از غفلت هم شــــــــــــد

هر شیخ شکم بنده که او نوکر خان اســــــــت

منفور زمان اســـــــــت

منفورزمان شیخ اگر از بهر شکم شـــــــــــــد

از غفلت هم شــــــــــــد

دیوان قضاوت که بسا جاه رفیع اســـــــــــــت

چون قاضی شنیع است

دل کنده زحق عاشق دینارو درم شــــــــــــــد

از غفلت هم شــــــــــــد

در خانۀ مسکین که نه آبی و نه نانســـــــــــت

دایم رمضانســـــــــــت

چون بسته به دستور ملا دست کرم شـــــــــــد

از غفلت هم شــــــــــد

جز غم نبود خوردنی در سفرۀ ایـــــــــــــــتام

از عید مبر نــــــــــــام

زان دیدۀ هر بیوه زن از غم پر نم شـــــــــــد

از غفلت هم شــــــــــد

مشکل گذرد بس سحر و شام غریبـــــــــــــان

در کشور ویــــــــــران

از فقر به گردون اگر این خطه علم شــــــــــد

از غفلت هم شـــــــــــد

از پستی دونان بود احوال پریشــــــــــــــــــان

چیزیست نمایــــــــــان

هر نوگل امید بیفسرد و دژم شـــــــــــــــــــــد

از غفلت هم شــــــــــد

از خدمت اغیار شدم خسته و بیمـــــــــــــــــار

ای همدم هشیـــــــــــار

زان شهد دوعالم به مذاقم همه سم شـــــــــــــد

از غفلت هم شــــــــــد

برخیز و شکن حلقه و زنجیر اســـــــــــــارت

بنمای جســـــــــــارت

کز کاهلی ماست که بیگانه به دم شــــــــــــــد

از غفلت هم شــــــــــد

نجیب  بهروش