سید همایون شاه( عالمی)

اکتوبر ۲۰۰۶ م

کابل - افغانستان

اندکی  بیدار  شو   زندگی  در خواب نیست

کعبه ی دل راست کن حاجت محراب نیست

فهم  عمیق و  قوی  حاصل  خاموشی  است

گوشه ی عزلت خودش  خالی  ز آداب  نیست

مهر بتابان  هر آن   ، در دل خود  بیکران

مُهر  بزن  بر  زبان  عشق   بجز  آب  نیست

خصم مکن تا بجنگ شیشه مزن گه  به سنگ

طعنه مگو رنگ رنگ  این رهِ احباب  نیست

دفتر  ِ  قلب مرا  عشق   چو   عنوان  بشد

حیف محیط  حیات خالی  ز گرداب  نیست

در گذر چرخ  ِ پیر در  پی   شهوت نمیر

قصر هَوَس ناگزیر جز سر سیلاب  نیست

تا  هوس  نفس  را   ،یک نَفَسی  عمر بود

هیچ  مریز آبرو  ،  عزت  بی  آب  نیست

گوهر عشق  و صفا  نور  حقایق   کشد

آن  سمن  بندگی   در دل  مهتاب  نیست

بندگی  جبر  را  ذلّت   و   خواری   بدان

بندگی  عشق  را  جز  قدح  ناب  نیست

حیرت  دور    فنا ،  سدّ ره  عشرت است

رام  هوس ها دگر ، این دل بیتاب  نیست

قلب (همایون) من کلبه ی   عشق  آفرید

صالح  و قانع  بوَد  بسته  به  اسباب  نیست