آیا واقعآ ما اکنون آزاد هستیم ؟

مهدی بشیر

۱۹ - آگست ۲۰۱۰

شهر لیواردین - هالند

محمد مهدی بشیر

نود و یک سال قبل از امروز مردم قهرمان کشور ما توانستند با قدرت وایمان به مبارزات استقلال طلبانه و آزادی خواهانه خویش و فدا کردن جان های شیرین خود به خاطر حفظ تمامیت ارضی و ناموس مادر وطن شان در طی جنگ های چندین ساله با استعمار گر خون آشام وقت انگلیس که در آن زمان آفتاب در سرزمینش غروب نمی کرد بادست خالی به مبارزه ادامه دهند و او را شکست داده و از کشور خارج کنند و استقلال افغانستان را بدست آورند .

دراین روز  فرزند قهرمان و آزادیخواه افغان، شاه امان الله غازی، بنیان گذار افغانستان مترقی و محصل  آزادی این مرز وبوم ازساحۀ حكمروائی انگلیس، به اساس معاهدۀ راولپندی، افتخارتمامیت ارضی افغانستان و خودمختاریت سرزمین ما را حاصل نمود و کشور ما توانست در بین کشورهای آزاد و مستقل عرض اندام کند و آزادی اش را به جهانیان اعلام نماید . در حالی که بسیاری از کشورها هنوز تحت استعمار انگلیس قرار داشتند .

شاه جوان كه عاشق استقلال و سربلندي ميهن و آزادي مردم و وطنش بود طی بیانیه ایی در مسجد عيد گاه خطاب به عساكر ، مامورين و مردم  شهر كابل در حاليكه دريشي سربازی به تن داشت گفت:

 ملت عزيز من !
‌« من اين لباس سر بازي را از تن بيرون نمي كنم تا كه لباس استقلال را براي مادر وطن تهيه نسازم. من اين شمشير را در غلاف نمي كنم تا كه غاصبان حقوق ملتم را به جاي ننشانم. »

اي ملت عزيز و اي سربازان فدا كار من!
- بياييد تا كه سرهاي پرغيرت خود را براي آزادی وطن فدا سازيم .

بلی ، پدران ما توانستند استقلال کشور را با ریختن خونهای پاک خود  حاصل کنند ، ولی متاسفانه بعد از چند سال ثمرات استقلال افغانستان و راه پیشرفت و ترقی کشور ما دوباره با حملات مرموز و مخفیانه دشمنان افغانستان  و مخالفت رهبران مذهبی و ملاهای محافظه کار روبرو گشت . درین وقت شخصی به نام ملای لنگ در مناطق جنوبی افغانستان دست به تحریکات علنی برضد شاه امان الله زده و علیه وی فتوای جهاد داد و کشور ما یکبار دیگر دست‌خوش آشوبها ، توطئه‌ها و دسایس دشمنان آزادی مواجه شد و بالاخره حکومت شاه امان الله خان سقوط نمود و کشور از راه اصلی آن  منحرف شد که تا کنون ادامه دارد.

اکنون سوالی مطرح میشود که کشور ما آزاد است و ما از خود استقلال داریم . آیا  واقعآ ما اکنون آزاد هستیم ؟ اگر ما از خود استقلال داریم ، پس چرا دست ما هنوز هم به طرف دیگران برای دریافت یک لقمه نان  دراز است . فقر وبیکاری در کشور بیداد میکند ، از دهها کشور جهان نیرو های مسلح در آن پیاده شده اند ، ما از خود زمین های زراعتی داریم  ولی از زراعت ما خبری نیست ، نیروی کار داریم ولی از کار خبری نیست .ذخایر زیرزمینی کافی داریم ولی از استخراج آن خبری نیست . چندی قبل یک گروه مشترک کارشناسان وزارت دفاع آمریکا و اداره زمین شناسی آمریکا گفته بودند که  ذخایر زیرزمینی افغانستان که عبارت از : مس، آهن، نیوبیوم، لیتیوم و طلا  میباشد ، بیشتر از یک هزار میلیارد دلار ارزش دارد. ولی آنها دروغ میگویند و ارزش آنها بیشتر از آن است که تخمین زده اند.

ما نفت ، گاز وغیره چیزها داریم ،دولت افغانستان اخیرآ ارزش ذخایر نفت، گاز و مس کشور را تا سه هزار میلیارد دلار تخمین  کرده و میگوید که این ثروت میتتواند مارا از وابستگی این کشور به کمک های نقدی خارجی بکاهد . او راست میگوید ، بشرطیکه آنها را بصورت درست استخراج کند و به بازارهای جهانی عرضه کند . اما بد بختانه این کار را نمیکند و این ها همه حرف مفت است و کسی به فکر مردم و کشور ما نیست و وزارت معادن و صنایع هم بنام است.
مردم  ما همیشه با غرور وسر بلندی زنده گی کرده و میکنند . آنها میگویند:

اگر ما از خود استقلال داریم پس چرا وابسته دیگرانیم  و  هنوز هم دست ما برای گدایی دراز است و کشور ما توسط شرق و غرب در اشغال است و مردم ما در کشور های مختلف مهاجر و سرگردان اند.

بازار و اقتصاد مارا کشور های همسایه اشغال کردند ، دولتمندان ما فقط به فکر ساختن بلند منزل های شخصی در بهترین نقاط شهر کابل و پر کردن جیب ها بوجی مانند خود و انتقال پول های باد آورده شده و غیر مشروع  به بانکهای خارجی اند  که از راه غضب زمین های دولتی و قاچاق مواد مخدر بدست آمده است .

همین اکنون تعداد زیادی از جنایت کاران و مجرمان جنگی و به اصطلاح جهادی با موتر های آخرین سیستیم  سواری میکنند و درکشور های عربی و غربی مشغول خرید ، ساخت وساز بهترین خانه ها و هوتلها اند و کسی هم نیست که از این آقایان بپرسد که این پول ها را از کجا کرده اید . در حالیکه در داخل  کشور اکثر مردم ما حتی توان خرید یک چادر ( خیمه ) را ندارند که با فامیل خود زیر آن شب خود را صبح کنند.

جوانان ما که آینده سازان کشور اند ، اکثر شان هنوز هم در بیکاری و بیسوادی و مریضی  بسر میبرند و برای یافتن لقمۀ نانی سر گردان هستند ، خواهران ما مصؤن نیستند و از امنیت سراسری خبری نیست .فساد اداری به اوج خود رسیده است .
گفتنی زیاد است ولی گوش شنوا نیست. زیرا آنها از خود استقلال ندارند و هرچه  باداران  شان د یکته کنند آنها انجام میدهند .

در آخر این روز خجسته  را به تمام هموطنان عزیزو گرامی در داخل و خارج کشور تبریک و تهنیت عرض نموده وبه روح  شهدای قهرمان معرکه استقلال درود میفرستم.  و از تمام عزیزانیکه لطف کردند با فرستادن اشعار و مقالات مقبول خود در برگزاری این جشن ملی ۲۴ ساعت را یاری رساندند و سهم شایانی گرفته اند اظهار سپاس و امتنان مینمایم و برای شان صحت و پیروزی آرزو میکنم ، امیدوارم روزی ما هم خود را واقعآ آزاد و درقطار کشور های استقلال یافته احساس کنیم. به امید چنین روزی .