نویسنده مضمونن

مشاوران پول میبلعند

زیرا موجودیت چهار صد نفر مشاور که مطمئنا با پول های بلند دالری استخدام شده اند ، این اعتقادرا بیشتر از گذشته در اذهان مردم متبارز میسازد که چگونه وبر طبق کدام قانون یک وزارت میتواند این همه مشاور داشته باشد و آیا آقای اتمر اگر کوشش کند که مثلا این مشاوران را ببیند در سال چند بار برای همه نوبت خواهد رسید . چنانچه که گفته میشود رئیس جمهور به ماه ها قادر به دیدن مشاورانش نمیشود . در تمام کشور ها مروج است که رئیس جمهوران در بخشهای مختلفی مشاور دارند و این مشاوران افرادی اند که در همان رشته يي که به مشاوریت گماشته میشوند دارای تجربه ، تحصیل و تخصص بوده ، بخشی از کارهای رئیس جمهور را تنظیم کرده با او همکاری مستقیم دارند ، اما مشاورانی که در افغانستان استخدام میگردند ، اکثر شان از سواد نسبی در مواردی که به مشاوری گماشته میشوند برخوردار نیستند که معلوم نیست چه مشوره هایی را برای مقامی که به مشاوریت گماشته میشوند ، داده میتوانند.

علاوه به مشاوران داخلی در افغانستان بخش اعظم پولهای امدادی به مشاوران خارجی پرداخته  میشوند . این مشاوران که بنا به روابط خاصی به افغانستان می آیند ، چند برابرمزد در کشور های خود شان در افغانستان پول میگیرند و از مدرك گوناگون دیگری هم ضمن انعقاد قرارداد های اقتصادی و کار های عمرانی برای شان زمینه های استفاده جویی را مساعد میسازند و به این خاطر این مشاوران بیشترین پولهای کمک شده به افغانستان را به جیب  خود زده دوباره به کشور های شان انتقال میدهند .که اگر چنین نباشد مطمئنا کار ها بر طبق دلخواه پیش برده خواهند شد .

در کشور ما از سالهای دور مشاوران امریکایی ، فرانسوی ، آلمانی و روسی مصروف کار بوده ، نهاد های دولتی افغانستان خود کار و وظيفه هاي این مشاوران را تعیین میکردند و مطابق به اندازه کار و ضرورت آنها برای شان پول داده میشد ، اما امروز به عکس آن روز ها سطح کار و اندازه معاش این مشاوران را خود خارجی ها تعیین میکنند و دولت افغانستان مکلف به پرداخت معاشات تعیین شده بوده و از آن تخلف کرده نمیتواند و اگر مخالفت بکند در تمویل پروژه ها برایش مشکلات و موانع بسیاری ایجاد میکنند  . اینکه این مشاوران در کدام سطح تحصیلی قرار دارند و آیا برای آبادانی افغانستان کاری انجام داده میتوانند یا خیر از مسایلی است که خود خارجیها آنها را در نظر میگیرند و تعیین میشوند .  تجارب کار این مشاوران با اینهمه پولیکه درین هفت سال گرفته اند به روشنی نشان میدهد که اینان نه تنها قادر نشده اند که قدمی در راه بهبودی افغانستان و بهروزی مردم آن بگذارند که بخش اعظم پولهای ارسالی به افغانستان را بلعیده اند  . افغانستان با اینکه درین مدت مبلغ 15 ملیارد دالر از جامعه جهانی کمک گرفته و مقداری هم عاید خود را داشته است، اما میبینیم که نتیجه کار کمی بالاتر ازصفر میباشد و مردم ازین بابت سخت در عذاب به سربرده ، همه معترض و ناراضی میباشند. زیرا اکثر این مشاوران که صلاحیت اصلی کار و رهبری پروژه ها را به عهده دارند ، نه وضعیت کشور مارا میفهمند و نه به فکر بهروزی مردم افغانستان میباشند . پس چه دلیلی میتواند وجود داشته باشد که وضعیت افغانستان رو به بهبود برود و مردم هم راضی باشند .  

سنجش تعادل کار و مشاوران یکی از اساسی ترین مسایلی است که در هر کشوری باید آنرا در نظر گرفت ، ولی در افغانستان این تعادل اصلا مطرح نبوده یک وزیر میتواند چهارصد نفر مشاور داشته باشد ، بدون اینکه از سوی هیچ مرجعی مورد بازخواست و یا انتقاد قرار بگیرد. پس معلوم میشود که در تقرری مشاوران خارجی و داخلی در کشور ما معیار لازم و قابل قبولی وجود ندارد . این همه پولهای که به این مشاوران پرداخته میشود ، چیزی شبیه باد کردن پول با شاخیست و به باد دادن پولهای باد آورده میباشد . این درحالیکه کشور های کمک کننده پیوسته بر افغانها منت میگذارند که به فلان و بهمان پیمانه پول به افغانستان کمک میکنند ولی این را نه هیچ مرجعی سنجیده میتواند ونه صلاحیتی نزد دولت افغانستان وجود دارد که ازین مشاوران بازپرس بکند که بالاخره این پولها به کجا رفت و آیا با وضعیتی که ما داریم این لازم است که برای این مشاوران به این پیمانه پولهای کلان دالری پرداخته شود ؟ این از پرسش های است که نزد اکثر افغانها وجود دارد ولی تا حال از هیچ جایی پاسخ خود را نیافته ، مردم به دنبال آن سرگردان میباشند .