صالحه وهاب واصل

هالند

اول جولای ۲۰۱۰

دوست دارم یک شبت مهمـان کنــــم

تا  فـــدایت هم دل و هم جان کنــــــم

چهـــرهء خنــــدان و زیبــــای تــــرا

دیــده،اشک خویش را پنهــــان کنـــم

دوست دارم چون هـــلال مـــاه نـــــو

در شبسـتــانــم تـــرا تــــابـــان کنــــم

چــون غـزل عشق تـرا در واژه هـــا

  اشک سازم  تــا خــدا گریــــان کنــم

دوست دارم در حــــریــم کــوی تـــو

هـر نفس را بنـــدم و زنــــدان کنــــم

دوست دارم در خیـــال وصــل تـــــو

هر چه آیـد غیر تــــو ویــران کنـــــم

تــــا ابــــد عشـــق تــرا دارم بـــــــدل

گویــم و تـا عـــرش این افغــان کنــــم

کلبــــهء تــنهـــــا و تـــــار خـویش را

از شمع روی تـو نـور افشــان کنـــــم

دوســـت دارم  تــــا نفــس دارد تنــــم

در ره عشـــق تـــو اش قربـــان کنـــم

ای خـدای عشق «واهب» آ کــــه من

نذر راهت، دین و هم ایمــــــان کنـــم

گفتم  با  نم   باران  کن  سوز  دلم   خاموش

گفتا قطرۀ باران  بگذارش  چنین  در جوش

گفتم ابرچون شب را دل جوشد کنش خاموش

گفتا هوش بر سر دار برعاقل  بودن میکوش

گفتم  جام  گلگون را  ناجی  شو مرا   زآتش

گفتا جام  کین آتش تا مرگ از پی ئی هم نوش

گفتم   دجلۀ  غم  را   رفع    تشنگی   خواهم

گفتا غرق شو در من  تا مردن ز من  مینوش

گفتم  «واهِبا» بر گو  آخر  چیست  تقصیرم

گفتا عشق جرم توست  پاداشت لب  خاموش

صالحه وهاب واصل