نور حقیقت

صالحه وهاب واصل

سایه در خـون بنشست تا سحــری پیدا شــــد

رمز آینـــه ز تــــاج قمـــــری پیــــــدا شــــد

مرغ دل در قفس مکر پـــری رویـــان بـــود

چون نگــــاهش به خود افتاد دری پیدا شــــد

نـــازم این مـــردمک دیـــــدهء تن را کـه زمن

رفت و گم  گشت و به شکل بصری پیدا شــد

گرد بــادی که مرا رقص کنان بـرد به عرش

از غبـــــارم بـــه هـوا چشم تـــری پیدا شــــد

بیخــودی داد سراغ  ره  جـــولانگـــه یـــــار

خــاک پا گشتـــم و راه سفــــری پیـــدا شــــد

چشـــم حیــــرت ز پی قطـــرۀ رنگین عـــدم

مژه بـــر هــم زد و بحـــر نظری پیـدا شــــد

آه بــر خـــاست ز دل  در پی تــــاراج الــــم

نــالـــه زد آتش پنهــــان شـرری پیـــدا شــــد

« واهبــا » غفلت من قـــاتل عشقـش شـده بود

تا که رفتم ز خـود از خــود خبری پیدا شــــد

صالحه وهاب واصل