قیوم بشیر

ملبورن - استرالیا

  ۹ جون  ۲۰۱۰

اجل  میا  بسراغم  تو  چند صبایی  دگر

که خدمت وطن و مردمش امید من است

چرا که رنج ومصیبت گرفت خانه ی ما

نشاط  طفل  یتیم  آرزو  و دید من  است

به  مادری  که  ز داغ  جوان  خود  نالید

تسلیی به صبوری به تار و پود من است

وطن  که  نیمی از آن  کارزار غم گشته

تلاش برای شکوه اش زدل نویدمن است

اگر ز روی  صداقت  به مردمش  نگرم

تمام مردم آن جان  من  وجود  من  است

ازآن زمان که گشودم به رنج وغم نگهم

وطن به آتش بیداد ، چشم ودید من است

اجل  بیا  به  سراغم  اگر که  بی ثمرم

که مرگ بیثمری مثل روزعید من است

«بشیر» چرا زتونالم که رنج وغم دارم

گلایه ام ز تو ازطالع سعید من است!!!