ملکی بود ظالم ، خواست تا قصری بنا کند ، مهندسان و گلکاران  را دعوت کرد تا نقشه آنرا بر صفحۀ کاغذی رسم کنند.

خانه ای بود از پیرزنی در کنار آن قصر ،  و آن منزل را باید خراب میکردند تا قصر کامل ساخته شود.

ملک پیر زن را احضار کرده گفت :

این خانه را برایم بفروش.

پیرزن گفت : نمیفروشم که فرزندان خرد دارم  و این خانه یگانه  سر پناه ایشان است.

 روزی پبرزن غایب بود ، چون باز آمد خانه خود را خراب دید . پیرزن از آن بلای عظیم که نصیبش شده بود برنجید وبا چشمان پر از اشک رو به آسمان کرده گفت :

" ان کنت غایبا ، فکنت حاضرآ " ، یعنی بار خدا یا ، اگر من غایب بودم تو که حاضر بودی ؟

همین که این مناجات را کرد ، زلزلۀ شیدی رخداد وملک که  بر با لای آن عمارت نشسته بود با بنا تمامآ برزمین آمد و آن عمارت کاملآ ویران شد و ملک در زیر سنگ ها هلاک گردید .

به این باید باور داشت که ظالم پایدار نمی ماند.