محمد نعیم کریمی
دوشنبه ۳ جوزا ۱۳۸۹
 محمدنعیم (کریمی)
معلم
معلم ای ستاره ای به قلب کهکشان من
معلم ای جهان من، زمین و آسمان من
معلم ای چراغ پرفروغ جاودانگی
چراغ قلب ودیده ام ، امید جاودان من
درخت علم و معرفت شگو فه بار می شود
به عزم و همتِ توای، فرشتهء زمان من
شده نهال نورسم ، اسیر پنجه ءخزان
تو نوبهار دانشی به باغ بوستان من
منم چو قطره ئی که سرزنم بپای جویبار
تو آبشار رحمت و توبحر بیکران من
اگر به کاغذ وقلم ، مرا تو یار کرده ای
زفیض توست این همه ، فصاحت و بیان من
مرا به علم ودانش و، ادب تورهنما شدی
کجائی بنگری مرا، به بختِ کامران من
تو آفتاب روشنی ، تومنبع فضیلتی
دعای خیر توبود، همیشه برزبان من
معلما،توراخدا،مقام سروری دهد
که رنج و درد میکشی، به درس و امتحان من
|
