استفاده از مطالب سایت ۲۴ ساعت با ذکر مأخذ آن آزاد است و ممانعتی ندارد
سایت ۲۴ ساعت را به دوستان تان ایمیل کنید تا آنها هم در مورد آن اظهار نظر کنند
قابل توجه نویسنده گان محترم !
مطالبی که برای نشر میفرستید و میخواهید که بنام مستعار نشر شود بهتر است خود را برای سایت ۲۴ ساعت معرفی کنید تا نوشته تان طبق میل تان نشرشود.
هزار و يك حكايت ادبي وتاريخي
حکایت۷۷
جائی که گذرگاهء دل مجنون
است
آنجا دوهزار نیزه
بالا خون است
لیلی
صفتان ز حال ما بیخبرند
مجنون داند که حال مجنون چونست
« رودکی»
کنایهء ادیبانه
ابو العلاء معری ( احمد بن عبدالله تنوخی
معری شاعر و لغوی و فیلسوف معروف عرب متولد در ۳۶۲ و متوفی
بسال ۴۴۹ ) متنبی شاعر را بر بشار و ابونواس و ابو تمام ترجیح میداد
و از آنها در شعر و شاعری استاد تر میدانست و شریف مرتضی ( ۳۵۵ - ۴۳۶ ) نسبت به متنبی اعتراضاتی داشت و او را در خور مقایسه با
ابوتمام و دیگران نمیدانست.
یکروز هنگامی که شریف مرتضی عیوب
اشعار متنبی را یکایک توضیح میکرد و شاگردان را از نقص بیان متنبی آگاه می ساخت ،
ابوالعلآ خطاب به شریف گفت :
اگر متنبی غیر از آن قصیده که بمطلح «
لک یا منازل فی القلوب منازل» آغاز میشود هیچ شعر دیگری نمیداشت ، همین یک قصیده
برای اثبات برتری او بر همکنانش کفایت میکرد!
شریف از شنیدن این سخن در خشم شد و به
شاگردان خود امر کرد که اورا کشان کشان از مجلس بیرون کنند. آنگاه روی بحضار نموده
پرسید:
آیا میدانید که مقصود این کوراز
یادآوری این قصیده چه بود؟
گفتند:
سید نقیب بهتر میداند! ( یعنی ما نمیدانیم شما بگوئید:)
شریف گفت :
مقصود او از این قصیده این بیت بود:
واذا اتنک مذمتی من ناقص
فهی الشهادة لی بانی کامل
یعنی : اگر ناقص مرا مذمت کند خود
همین مذمت او گواه کمال من است !