|
شاد روان استاد صابر
هروی
کابل ۱۷ قوس ۱۳۶۵
 شاد روان استاد صابر هروی
بگذار !
بگذار
ببارد ابر
بگذار
بخندد گل
بگذار
بغرد رعد
بگذار
بتابد خور
بگذار
بلغزد آب
در
مزرعه ها یکسان
بگذاربجنبد
نبض
اند
رگ بیماران
بگذار
بنالد نای
بگذار
بموید تار
بگذار
زند پر پر
موسیچه و مو سیقار
بگذار
بپاشد نور
مهتاب
به بام و در
بگذار
کند خورشید
روشن
همه ئ خاور
بگذار
درین پهنا
پهنائ
همین دنیا
انسان
زید شادان
شادان
زید انسان
بگذار
شود روشن
هر
کلبه که تاریکست
باشند
کنا رهم
چه
ترک و چه تا جیکست
بگذار
بشر باشد
آسوده
ز رنج وغم
با
صلح زید دایم
بی
دغدغه و ماتم
|