دیشب در میان دست نوشته هاییکه از مرحوم پدرم
شادروان استاد علی اصغر بشیر«هروی» باقی مانده است توجه ام به این مطلب جلب شد:
لب میگون
تشبیه
لبت به باده
کردم
از سرخی اش استفاده کردم
این مطلع را چند سال قبل ساخته بودم و تا کنون
نتوانسته ام باتمام برسانم. برای اینکه فراموش نشود یادداشت شد.
« بشیر»
۱۸ قوس ۱۳۳۲ کابل
بنده نیز با آرزوی شادی روح پدر بزرگوارم
مطلع فوق را ادامه داده و اینک تقدیم خواننده گان محترم می نمایم:
قیوم بشیر
ملبورن - آسترالیا
۲۰ فبروری ۲۰۱۰
 قیوم بشیر
لب میگون
" تشبیه لبت به باده کردم"
" از سرخی اش استفاده کردم"
از شوق وصال روی خوبت
با یاد خدا
اراده کردم
از خاک رهت به کلبه ی دل
بر زخم دلم
نهاده کردم
با دیدن چشم مست
و نازت
من مطلب خویش افاده کردم
با بوسه ای از کنج لبانت
جان و دل خود اعاده
کردم
افسرده« بشیر» نمی توان بود
چون راهی که بود ساده کردم
|
