زهره صابر هروی

سنت لویس ، آمریکا

۲۰ فبروری ۲۰۱۰

زهره صابر «هروی»

جز یاد های تلخ در این چار سو نماند

نور امید به چشم و به دل آرزو نماند

آ ه ، وخ ز بسوه بسوه ئ این خاک عاجزان

جز قصه  های  وحشت  ظلم  عدو  نماند

باغی  سراغ  نیست که مرغان برند پناه

پر ها شکست ، طاقت یک گفتگو  نماند

مادر بداغ  تازه جوانش به خون  نشست

از بس بخست پنجه به سر تار  مو  نماند

بلبل  هوائ باغ  تهی  را چرا کند ؟

سوسن بخاک نشست واثر از شبو نماند

در باغ جائ سهره و طوطی و عندلیب

کرگس نموده جا و ز فاخته ، کو کو نماند

دانم چرا قناری لب  از  نغمه  بسته  ئ ؟

خشکیده است درخت و به گل رنگ و بو نماند

از هیبت وفور بلا ها چه بی  دربغ  !

تار اند  کلبه ها و ز فانوس  سو سو نماند

از ماجرائ غربتم  این  گفتگو  نماند

مرگم بیا بی بر  که نفس  در  گلو نماند