فریده اکبری

تورنتو - کانادا

۱۳ فبروری ۲۰۱۰

مرگ در هائیتی

و کودکان بی سرپرست

  دراین روزها هائیتی با گذشت چندین هفته از وقوع زلزله ایکه منجر به ویرانی آن  شد همچنان سرد و بی روح  باقی مانده  است . مردم آن با افسرده گیهاییکه ناشی از وقوع این حادثهء غم انگیز برایشان بوجود آمده همچنان رنج می برند. 

آه چقدر افسرده و غم انگیز... درحالی که فقر بیداد می کند، عده ای با مغتنم شمردن اوضاع ناهنجار با بیرحمی دست بغارت و یغماگری اموال مردم می زنند. و تعدادی نیز با استفاده ازجو نامساعد آنجا اقدام به خارج نمودن اطفال معصوم آندیارکه سرپرست شانرا از دست داده اند نموده و چون مالالتجاره از آنها استفاده می کنند.  

  این در حالیست که هزاران تن از ساکنان آن در زیر آوار جان باختند و هزاران طفل یتیم و بی سرپرست شدند. اما چگونه عده ای این جرئت را بخود راه میدهند و با گذاشتن پای بروی وجدان شان اقدام به چنین جنایت نابخشودنی می نمایند. آیا چه کسی را میتوان مقصردانست؟ 

 بدون شک نمیتوان از کنار همچون مسایلی بساده گی گذشت ، زیرا این کار چند نفر بوده نمیتواند ، بلکه میتوان آنرا مربوط به گروهء از قاچاقچیان اطفال معصومی دانست که بصورت یک شبکهء بین المللی کار می کنند.  چنانچه اخیرآ یک گروه ده نفری را در آنکشور در حالی دستگیر کردند

  که قریب ۳۰ تن از اطفال به اصطلاح بی سرپرست را میخواستند از مرز آنکشور خارج کنند ، آنهم بدون داشتن مجوز قانونی و یا مدارک لازم مسافرتی .

هرچند دستگیری این گروه را میتوان بعنوان زنگ خطر برای کشور های دانست که در مشکلات ناشی از جنگ ، طوفان ، زلزله و دیگر بلا های طبیعی سردچار شده اند و روزانه کودکان زیادی به جمع بی سرپرستان جهان افزوده می شوند. اما واقعیت اینست که رحم و شفقت از دل آدمیان رخت بر بسته ، مادی پرستی غوغا می کند و هر کسی بفکر پر نمودن جیب های خودش می باشد  وبرایش مهم نیست که این دارایی از کجا و از چه طریقی بدست بیاید.

امیدواریم جامعهء بشری و در رآس آن سازمان ملل متحد اقدام جدی تری را برای بهبودی اوضاع کشور های مانند هائیتی بنمایند تا دست تبهکاران و افراد سودجویی  را که بنحوی در صدد بدست آوردن طعمه هایی سنگر گرفتند و منتظر مغشوش شدن اوضاع در جهان هستند ، کوتاه شود.