قیوم بشیر

ملبورن - آسترالیا

۱۳ فبروری ۲۰۱۰

قیوم بشیر

مهتاب دوهفت روزه

دلبرم   درد   فراق   تو  زمین  گیرم  کرد

بال و پر سوخت  مرا غمزده  دلگیرم کرد

چاره ای  نیست  خدا  را  چکنم  از غم تو

چونکه با زلف سیاه  یکسره  زنجیرم کرد

آرزویی که بدل بود ز وصلت گه ی عشق

این عجب حال وهواییست که درگیرم کرد

آن تبسم که به لب های تو بود شام و سحر

همچومهتاب دوهفت روزه ای شبگیرم کرد

چه خوش هنگامه ای بود دیدن رخسارهء تو

که  مرا  طعم  نگاه ی  تو نمک گیرم  کرد

آن همه  ناز  و  ادأ  هایی که  بود در بدنت

خاطراتیست  که از عشق  تو تصویرم کرد

دیگر هیچ خواب  نیآید به  دو چشمم صنما

که  مرا  شعله ی   دیدار  تو  تبخیرم   کرد

شعله بر جان و دل غمزده افتاده « بشیر»

که به یک سجده ی رخسارتو تنویرم کرد