مدح بي صله
رامین ناصح
۱۲ / ۹ / ۱۳۷۸
 رامین ناصح
دل پريشان ز خم زلف پريشان شماست
سينه پر تاب و تب از مستي چشمان شماست
سر خمار از
مي دوشينه كه با هم خورديم
ديده پر
اشك ز ياد لب خندان شماست
باغ جنّات
نسيمي ز صفاي رخ تست
نار دوزخ
شرري زآتش سوزان شماست
بيصله مدح
نشايد، بده زآن لعل نفيس
صله شاعر
خود را كه ثناخوان شماست
دل من گرچه
به صد گونه هوس آلودهست
ليك پاكيّ
و صفا در خور دامان شماست
گر همه هستي
خود ريخت به پاي تو «محب»
طالب يك نگه از گوشه چشمان شماست
|
