استحکام وصلت
سید همایون شاه عالمی
۶ فبروری ۲۰۱۰م
وزیر اکبر خان مینه کابل - افغانستان
 سید همایون شاه (عالمی)
چه شد از لای گیسویت نگاه مست را دیدم
چه شد گر از نگاهی تو گل
امید بر چیدم
تبسم های گرم
تو مرا آتش به جان
میزد
ز چشم آتشین تو
حکایت های بشنیدم
به چنگ عشق آوردی دلم مجنون خود کردی
که ذوق روز وصل تو بشد درگاه امیدم
دو عالم عشق آوردی
زعطر گیسوان آن شب
که زلف تابدارت
را چنان مستانه بوئیدم
میان حلقه ی دستم
سرو گردن که بنهادی
چه شد گر آن لبانت را به
شوق و ذوق بوسیدم
در آغوشم بیفتادی ز خود بی خود شدم آنگه
لبانم بر لبان تو ،
به پیوستی پسندیدم
ز فرط بیخودی هایم
ندانستم چه میکردم
مگر از خمّ لب هایت شراب تند
نوشیدم
به من عهد وفا کردی به تو عمرم فدا کردم
بسی شکر خدا کردم
بسی مستانه
خندیدم
تویی آرامش
قلبم تویی مقصود و مطلوبم
ز عمری با تو سر کردم حوادث
را نترسیدم
ز راه بدگمانی ها مکن غفلت
به یار خود
به استحکام عشق تو
گهی از ره نلغزیدم
(همایون) گشته عشق من به
وصل مهرجانانم
چو کیف زندگانی را
کنار یار سنجیدم
|
