 صالحه وهاب واصل
صالحه وهاب واصل
هالند
ای قلم....
ای قلـــــم از آتش جـــانم نــــویس
از تن پــــر درد و بریــــانم نویس
سیل توفان زائی چشمم را بنــــوش
حسرت چشمان گریــــانم نــــویس
در زبــانم قفـــــل خــاموشی زدنـد
شو زبانم هر چـه میـــــدانم نــویس
بیکسی هـا خصم جــانم گشته است
تو کس من باش حِرمــــــانم نویس
شـد گـره فریــــاد آزادی بــــــــدل
ناله شــــو لطف نیستــــانم نـویس
هیچ، هیچم هــــوئیت گـم کرده ام
هوئیت و نـــــام و نشـــــانم نویس
زنــــدۀ جسمم روانم کشتــه انــــد
ای قلـــم این قتــــل پنهـــانم نویس
میخلــد در پای من خار از خـودم
خون خود، من خود بریزانم نویس
از خـودم بیگانــه و غیر از خودم
بی ثبـــاتی هائی وجــــدانم نـویس
پردۀ ایمــــــان در ســــر میکنــــم
پشت پرده کفـــر عریــــــانم نویس
پای در بنــــدم درین غربت ســـرا
از دیــــــار دور ویـــرانـم نــــویس
ای قلم «واهب» به پـایت ســر نهـد
باز کن لب ، اینکه انسانم نـــــویس
|
