۲ فبروری ۲۰۱۰ م

سید همایون شاه عالمی

وزیر اکبر خان مینه کابل - افغانستان

هر  چند  که  گم  گشته خریدار قلم  را

در اول مصحف  به حبیب  آمده  پیغام

در علم   چو  آئینه  ی   بشمار  قلم   را

تقدیر  ز تعمیرِ قلم  گشت  چو  تحریر

اندر  عمل  آورده  ز افکار  قلم   را

امی که محمد(ص)  شده بر اوست فضیلت

بر امت خود گفت  که  بردار  قلم  را

پیامبر ما  پیش کسی علم  نه  آموخت

در  وحی الهی   نشود ، کار قلم   را

کی زانو  زند پیش  کسی  سرور  عالم

از  اوست  حدیث در  شهوار  قلم  را

آورد  چنان مصحف اسرار  به  گیتی

کی  پیشه کند  سرور و  سردار  قلم  را

گفتا: که  برو چین  و  بیاموز  ز  دانش

بنویس  و نگهدار  تو   بیدار   قلم   را

تحریر حقایق  ز رگ خون  قلم کن

تا  یک نفسی  هست  تو مگذار  قلم   را

از شمع  قلم  روشنی  اند ر  شفق  آور

از رنگ هنر ها  بکش این  بار قلم را

بی علم  و خرد  صلح   ندیدیم  دمی  هم

پیش  آر چو  فانوس  شب تار  قلم را

این  چرخش گیتی  ز  حیات قلم  آباد

کن  دایره ی  چرخ   به   پرکار  قلم  را

ملت  همگی  تشنه   ز پیمانه ی علم  اند

چون  تحفه  ببر  بر  در خمّار قلم  را

جاهل   نشد  از عطر  گل علم   معطر

شمشیر عداوت  شده  چون  خار قلم  را

بی  علم اگر  نوش  کند   شهد هنر  بین

حرمت  کند  از عقل  چه  بسیار  قلم را

از  بخت سیه  ملت  ما  فاقد علمست

یک  عده  بشد  دشمن خونخوار قلم را

گاهی  نظری  بر  کتب دیر  بینداز

بشمار  تو  بر سنجش   مقدار   قلم  را

علم همه  یونان   ز تحریر چو گنجست

بگذار  به   پیمانه ی  اظهار  قلم   را

از دهکده  تار  برون  شو  به  حقیقت

بگذاشتی  اندر  شف دستار  قلم   را

آن  مثنوی معنوی آورده  چنان  علم

اظهار حقایق   شده   نیزار  قلم    را

گر با  قلمی  کم  بکن آن  کج  قلمی  ها

مگذار  به   مکّار   شود   یار  قلم   را

اسرار  دو عالم  شود  از علم   هویدا

بر آر  بسی  حرف  گهر بار قلم  را

بر شرح حقایق  بنما آن  قلمت راست

از  نیک و  بد دهر  شد   آثار قلم  را

تیغ  است قلم بر کَنَف جهل   مبادش

مگذار  به   آلودگی   زنهار قلم   را

امروز سلاح  قلم آورده  صلاح  کن

بردار از  آن گلخن چون نار قلم  را

در وحدت ملت  شده  خشنودی  خالق

در  تفرقه  و  جهل  میآزار   قلم   را

آن مشت پریشان نکند  جمع  عدالت

شو با خط  اقرار  طرفدار  قلم   را

تا لطف کریم است به مخلوق دو عالم

فرقی  نکند تسبیح   و  زنّار   قلم  را

تامین  سواد ست همای ز سعادت

هر لحظه(همایون) شده اسرار قلم را