سید همایون شاه (عالمی)

۱۹ جنوری  ۲۰۱۰ م

وزیر اکبر خان مینه کابل - افغانستان

سید همایون شاه (عالمی)

تا جهان  است  گل عشق تو پر پر نکنم

چون؟ ز کیف  سخنت  خانه  معطر نکنم ؟

لب شیرین  سخنت  باده  گداز  آمده  است

زآنکه  مدهوش  کند  شوق  به   کوثر نکنم

ناب نابست در آن سرخی  لب  باده  بجوش

غیر آن باده  در این  شیشه  و ساغر نکنم

شش جهت غم برسد لیک ببین شوق وصال

جز غم عشق  تو اندر دل مضطر نکنم

مستی عشق چنان کرده جنون  بر سر من

سنگ  طفلان به سر و  مژه بدان تر نکنم

لب شیرین  ترا  شور زبانم  غزل است

کثرت ورد  ز حسنت  گل احمر نکنم ؟

غم هجران بزند تیر مرا از چپ  و راست

جز خیالات  گلستان  تو  بر  سر  نکنم

قلمم  وصف   تو  از  خون   جگر   میآرد

بس محال است  چنین شرح  به  دفتر نکنم

نکند طعن کسان پرده به مهتاب رخت

نَفَس سینه  به هر  هرزه    مکدر   نکنم

لذت  لحظه ی وصل تو چنان مستم کرد

عمر  آن  خنده  به  صد  سال  برابر نکنم

نکنم فخر به انداز  سخن در   ره  عشق

نتوانم  که  از   آن   چشم   مکرر   نکنم

تا (همایون) شدم از درب محبت  به جنون

دیده از سرمه ی خاک  در دیگر  نکنم