امر مقدر ...
نعمت الله پژمان
هرات / افغانستان.
۱۷ جنوری ۲۰۱۰
نعمت الله پژمان
ســــخن تلخ بگفتی که مـــــن از بر نکنم ؟!
یاکـــــه من قسمت ام این شدکه مکررنکنم
پــــشت آئـــــینه تهی گشتـــه ز بیداد زمان
مــن که بیـــهوده نظـــــر ، یار مـــزور نکنم !!
آنقــــــدر باش که بیـــــخود نرود حـال کسی
آنقــــدر تاکــــه دل و سینــــه مــصــــور نکنم
پــــاک و آئــــــینه بمــــانی ، به بلنـــدای زمان
مــــن سپیــــــدای رخت هیــــچ مکـــدر نکنم
من نه خورشیدِ زمـــانم ، نه خـداوندِ کــسی
لـیک ایـــن گـــــونه تـــرا هیــــچ منــــور نکنم
پاک و پاکیــــزه بمان ، سـاحت زیـبای خـدای
بر نفــــس هــــای تــو ابلیـــس مقــــرر نکنم
دوستــــانم هــــمه گفتـــند مـــلامت به خدا
من چنــــین زشت بــه هــــر امرِ مــقدر نکنم
یار اگــــر خــــوانــده مــرا یار "مــزور "تو نگو
تا من این سینه به خــونابه ی خــود تر نکنم
مگرازعشق کسی میشوداینگونه گذشت ؟
"بازی با خاک هوس پیشهء بی سر نکنم"!!
سمت ما روشن و آبیست عزیز دانه ی دل
من که ماشیست نییم ، رقصِ مدور نکنم
!!
