حدیث  عشق

سید همایون شاه (عالمی)

۱۳ جنوری  ۲۰۱۰ م

وزیر اکبر خان مینه کابل - افغانستان

سید همایون شاه (عالمی)

به یاد لعل میگونت  روم   میخانه   میخانه

خیال  از حسن  گلگونت مرا گلخانه   گلخانه

به دل امید   آمد  از   نگاه  زیر چشم  تو

ز چشم  ِ شوخ میدیدی  به  من دزدانه  دزدانه

ز دیدارت مرا  گم شد سراغ  خانه ی خویشم

بپرسم  تا  نشان خود  ز هر  بیگانه  بیگانه

به گرد  ِ شمع  ِ روی تو هزاران  کشته  میبینم

حدیث  عشق  ما  گوید   ببین   پروانه  پروانه

برنگ عشق بنگر روی زرد و چشم سرخ من

ز خون  دل  به   مژگان  آوَرَم  پیمانه  پیمانه

بدامن  یک یکی اشک  فراقت  جمع  میدارم

بریزم   در قدوم  تو    همه   دردانه   دردانه

به شور گنج  حسن  تو نشد از رنج  پروایم

فرار از  مردم  دنیا  رَوم    ویرانه    ویرانه

جنون از شش جهت سنگم ز بزم  ِ طفلکان آرد

کویر  ِ عشق  در  پیشم   روم    بیخانه   بیخانه

سخن  های  پریشانم    ز  دردم   چاشنی  دارد

بنوش  از  ساغر  ِ شعرم   بیا   مستانه  مستانه

مپندارید کم این  بی سر   و  سامانی  من  را

بسازم  در خیال از عشق او  سامانه  سامانه

شدم رسوا(همایون) در صفوف عاشقان منهم