ز
بد مستی
چشمت گشته ام دیوانه
، دیوانه
ز
صبر و عقل و خوشبختی شدم بیگانه ، بیگانه
« مرحوم استاد صابر هروی »
شمع عالم تاب
صالحه وهاب واصل
۱۲ - ۱ - ۲۰۱۰ هالند
صالحه وهاب واصل
سرا پا آتشــم از عشق آن جانــــانـــه, جانــــانــــه
که چون لیلی و شیرین گشته ام دیوانــــه ,دیوانـــه
دو چشمش ساغر مستی , نگـــاهش نشۀ حســـرت
که با یک جرعه مستم میکند پیمانـــــه ,پیمانـــــه
مرا می بینــــد و از ناز غفلت می کنــــد , امــــا
نگـــاه زیر مژگـان میکنــــد دزدانــــه, دزدانــــه
بده ساقی می ئی
وصلش که عقل و هوش بزدایم
شــــوم از حسرت نوشین لبش مستانـــه, مستانــه
نیـــم تنهــــا یکی من عـــاشق روئی فــروزانش
به پایش سر دهـد صد عاقل و فرزانــه, فرزانــه
خیالش میرســــد هر لحظه, بر غمخانـــۀ جـــانم
که گم می گردم از خود میشوم بیگانــــه, بیگانــه
شدم آواره و سر گشته و حیــــران و شیــــدایش
«به صحرای جنونم بی سر و سامانـه, سامانه»
مـۀ روی نگــــارم شمـع عالــــم تاب را مانــــد
منم در سوختن هــم خصلت پروانـــه , پروانـــه
به شهر عاشقان «واهب» شدم من شهرۀ عشقش
بیا تحــریر کن از من تو این افسانـــه,افسانـــه
