شرح حال
به دوست خوبم قیوم جان
بشیر
نعمت الله پژمان
/هرات
 نعمت الله پژمان
من پـــُـــر از دردم و آهــــم رفیق
همـــــچونان برگ تـــــباهم رفیق
ديرگاهـيست كه ازهــــــم نفسان
دور چــون شــام ســـياهم رفیق
كاش اين فاصـــله آسـان مي شد
كه تو مي كــــردي نگاهــم رفیق
روزگــــارم شده چــون شام سياه
و كسي نيست پـــناهــــم رفیق
خواهــم هرگز كه شــكايت نكــنم
از غــــم و درد و ز آهـــــم رفیق
ليـــك پـــيوســـته دلم مي گسلد
از دل و چشـــم و نگـــاهم رفیق
دست هاي تو پر از مهر و دعاست
تو بمــان پشت و پـــــناهم رفیق
من پرحوصله بودم و پر از شورگناه
ولي اكنون بشكستم،تباهم رفیق
گل من ياردلم باش دراين درد آباد
من پرازدغدغه ودردم وآهم رفیق
|
