کربلای خونین

زهره صابر هروی ساجد

۶ - ۱۲ - ۲۰۱۱

تاریخ نشر چهارشنبه  شانزدهم قوس ۱۳۹۰  هفتم  دسامبر ۲۰۱۱

این  سر زمین من مگر از غم بنا شده

که این گونه ظلم  به مشت پری بینوا شده

این است محرمی که  نماد وفا بود

واین کابل  من است که چون کربلا شده

خورشید عالم  حسین (ع) !

زهره صابر(هروی) ساجد

۲ / ۱۲ /۲۰۱۱

امروز روز  نوحه و زاری  و ماتم است

گردون به  سوگواری خورشید عالم است

شرمنده  آب  از لب خشکیده ی  ( حسین )

گریان دو چشم وهوش و زجن و زآدم است 

زهره  صابر ساجد

هفتم محرم الحرام  سال ۲۰۰۴

امریکا

تاریخ نشر پنجشنبه  دهم  قوس ۱۳۹۰ - اول دسامبر ۲۰۱۱

خلق  و عالم   شنو از قصه جانکاه  کسی

کز دل سنگ بسی ناله  به کیوان نرسید

چه خیالات  خوشی کز ره مهر بست بدل

که  برد  آب  به  لب تشنه  دوران نرسید

کویرِ آه !

زهره صابر ساجد

نوامبر ۲۰۰۱

تاریخ نشر سه شنبه  هشتم قوس ۱۳۹۰ -  ۲۹ نوامبر  ۲۰۱۱

او  را بمن چی نسبت ؟ او باد من چو گرد ام

او  موج آب دریا ، من خفته ریگ درد ام

او  بی  خبر ز گریه  من بحر بحر اشکم

او غرق  شعف و مستی من غم رسیده فرد ام

عرصات  و جستجوئ پدر !

زهره صابر هروی ۱۶ - ۴ - ۲۰۰۱

راولپندی ،پاکستان

تاریخ نشر یکشنبه ۲۹ جوزا ۱۳۹۰ - ۱۹ جون ۲۰۱۱

آندم  که  زمین  سخت  بلرزد  به  تن  خویش

وانگه  که  مرده گان  ز زمین واپرند بیرون

آنگه  که  بنده گان   خدا  وارهند   ز خاک

زان پس  هراس  و وهم به دلها  شود  فزون

آندم    که    رستخیز   بپیچد   مرا  به   غم

من  هم تهی ز  خویش  بایستم  در   سکون

زهره صابر هروی

نرگس خمار !

زهره صابر هروی

۱۸ - ۶ - ۲۰۱۱ - امریکا

تاریخ نشر یکشنبه ۲۹ جوزا ۱۳۹۰ - ۱۹ جون ۲۰۱۱ 

 دیشب که تو با باده  و جام  آمده بودی

خورشید و مه ات بود غلام آمده بودی

با  گیسوی  آشفته   و با  نرگس خمار

زیبا   و   فریبنده  تمام  آمده  بودی

گفتند   قیامت   شده  خورشید ببینید

در شام  ، چو دیدم  تو به بام  آمده بودی

 زهره صابر هروی

۷ / ۶ / ۲۰۱۱

آمریکا

تاریخ نشر یکشنبه ۲۲ جوزا ۱۳۹۰ - ۱۲ جون ۲۰۱۱

سرو  این قد دلجوئ ندارئ که تو داری

مه  خو بیِ این  روئ ندارد  که  تو داری

در   صید دل آهوئِ  ما  جره  پلنگی

این  پنجه  و بازوئ ندارد  که  تود اری

مشک  تر  و آغوش  گل  و عنبر  سوده

و الله که   چنین بوئ  ندارد  که  توداری 

زهره صابر هروی

۴ نوامبر ۲۰۱۰

مانده ام بیتو چرا باغچه ام گل  دارد ؟

فرش  گسترده  و  بیهوده  تجمل  دارد

نیست پای که بسویش  قدمی  بردار د

برگ گل باز چرا نغمه چو بلبل  دارد ؟

******

همیشه  وسعت  درد  مرا  تنها  تو میدانی

سکوت  دست  تنهای مرا ، تنها  تو میدانی