خانم صالحه و هاب واصل

    آتش

ســرا پا   دل   گرفت   از   پرتو   دیدارِ   یار  آتش

چنانک آئینه  ام   از  حـــسن آتش   بار  یار    آتش

   گـــدازد   پیکرم چون شمع   از سـیل سرشکم  تا

بگیرد  آب چشـــم از شوق  عشقش همچو  نار آتش 

نشد آسوده  دل  از تاب و  تب  تا جان  به  تن  دارم

تنور  ســینه  جوشد  تا  که  بارد   حســــن یار  آتش

میان  ســینه  ام  عشقش  تبلور  گشت   چون  گوهر

ولی همچون  طلســم ســنگ  نامش   ماند یار, آتش 

صالحه وهاب واصل

دم صبح

آیــــم   به  چمنزار    خیالت    دم   صبـــح

بوســــم سر و  صورت  وجمـالت  دم صبح

پنهان   کنمت     از    نــظر    خلق    جهان

بیخود کنم  این  دل ز وصالــت   دم    صبح

آهســــــته    نوازشـــت    کنم   از  نفـــــسم

وز نغمۀ  جان   کنم   رســـالت    دم   صبح

بند ت     کنم    انــدر    قفــــس    آغوشـــم

نوشم   ز  لبان   آب  زلالـــت    دم    صبح

صالحه وهاب واصل

که ز جان عزیز تری تو

صالحه وهاب واصل

فنلو - هالند

------------

خدا بدین به ایمان , به تمام عشق انسان , به نوائی قلب نالان , به تبسم یتیمان ,  به صفائی  قلب طفلان, به حق خون شهیدان

به زمین به ریگ دریا ,  به تمام آسمان ها ,  به قدامت دودنیا   , به کتاب ذات یکتا  , به طراوت چمن ها

که ز جان عزیز تری تو. 

صالحه وهاب واصل

فقر

صالحه وهاب  واصل

مست الطاف  ازل  گشت ز  خُمخا نۀ فقر

ارج والا  نه  گذارد  به  شهنشاه   جهان

هر که  پوشید به  تن جامۀ  شاهانۀ    فقر

غرق  دریائی    محبت    نتواند   گشتن

آنکه   ناورد  به کف  گوهر  یکدانۀ  فقر

منگر از چشم  حقارت  به فقیران  شاهد

گنج بی رنج  نهان   است به  ویرانۀ  فقر

کودک میهن

صالحه وهاب واصل

۱۶ / ۱ / ۲۰۰۹ - فنلو - هالند

صالحه وهاب واصل

بــنازم  چـــــهرۀ  معصـــوم  و  زردت  کودک میـــهن 

بمـــــیرم   از  بـــرای  آه  ســـــردت   کودک   میـــهن

هزاران چــــنــدِ عمــــرت رنجدادنـــدت اَبَـــر  مــردان

نـــکردنــــد  لحــظۀ   درمــــان  دردت  کودک  میــهن

ز دســـتت چید دست چــرخ هر چه در بســاطت  بـــود

ســــــوا از اجــتـــماع , ســاختند فردت کودک  میـــهن

نـــدیــدی مــــهر بــــابـــا و نـــه هم آغـــوش  مامانـــت

چـــه اظلامـــی فلک ملـــزوم کــردت  کودک  میــــهن

نداری ســـــر پـــناهی , نی غذائــی , نی لبـــاسِ   تـــن

به بازی  در کشـــــــیدند همچو نَردت  کودک میـــــهن

نمی بینم به  چشم خســته ات جزء رنگ  نفرت زانک

ز وحشت همچو بــُـز بردند به لـــَردت کودک میـــــهن

طپـــیدی هـــر طـــرف پای برهـــنه  بـــهر یک  نانــی

به تــــیرماه  و به  تابســــتان و بَــردت  کودک  میــهن

صالحه وهاب واصل

برگرد تو ای محال

صالحه وهاب واصل 

صالحه وهاب واصل

فریب

صالحه وهاب واصل