جان و جهان

صالحه وهاب واصل

هالند

۱۰ - ۳ - ۲۰۱۱

تاریخ نشر پنجشنبه  ۲۱ ثور ۱۳۹۱ -  دهم می  ۲۰۱۲

جهانم جان شد و جــــانم جهــــانم

بهار آرزو هــــا شـــــد خــــزانــم

دغا کردند خوبـــرویـــــان عالــــم

کران عشق دلبــــر شـــــد امــــانم

درمانده گی

صالحه وهاب واصل

۲۸ - ۲- ۲۱۱

هالند

تاریخ نشر چهارشنبه ۲۳ حمل ۱۳۹۱ -  یازدهم اپریل  ۲۰۱۲

به کی گویم خدا یا از غم خود

ز سوز سینه و از ماتم خود

چرا قهر خدا ناید به آنان

که می گیرند دست و پای انسان

صالحه وهاب واصل

۲۸ - ۳ - ۲۰۱۱

هالند

تاریخ نشر شنبه ۱۹ حمل ۱۳۹۱ -  هفتم اپریل  ۲۰۱۲

خـدا دل را بـرای غـــم بـــه من داد

جگرپُـرخون دو چشم نـم به من داد

ز من بـگـــرفت عشـــق و آرزو را

خوشی و شادی ها را کم بـه من داد

حد دانایی

صالحه وهاب واصل

هالند

۱۶ - ۲ - ۲۰۱۲

تاریخ نشر دوشنبه ۱۴ حمل ۱۳۹۱ -   دوم  اپریل  ۲۰۱۲

رشکم آید که دل از عشق تو شد سودایی

ای که در جای بهشت جـان مـرا مأوایی

روشنی بخشِ دلم لب مگشا، باش خموش

کز خموشـــانه نظر ، بِه ز لبـم گویـــایی 

صالحه وهاب واصل

هالند

۲۴ - ۴ - ۲۰۱۱

تاریخ نشر شنبه ۱۲ حمل ۱۳۹۱ -   ۳۱ مارچ ۲۰۱۲

هوای نغمۀ جان آمدو صد بار رقصیدم

به هر تال و سُرش چون هر ادای تار رقصیدم

زشور شوق بیرون آمدم از خویش همچون اشک

ز نوک مژه لغزان در قدوم یار رقصیدم

صالحه وهاب واصل

هالند

۱۱ - ۳ - ۲۰۱۲

تاریخ نشر سه شنبه هشتم حمل ۱۳۹۱ - ۲۷ مارچ ۲۰۱۲

غمش ز شوق به خوش دردی مبتلایم کرد

ز هر چی بود مرا بسته گی جدایم کرد

چنان به ضعف رسیدم که ناله هم نشدم

به گوشی هم نرسم بسکه نا رسایم کرد

ایمان عشق

صالحه وهاب واصل

هالند

۱۶ - ۱ - ۲۰۱۲

تاریخ نشر شنبه پنجم حمل ۱۳۹۱ - ۲۴ مارچ ۲۰۱۲

در کتاب عشق نامت را به خون جان نوشتم

از تو هر حرفی شنیدم در خط فرمان نوشتم

از بهاربیقراری های تن گل دسته چیدم

در چمنزار قدومت آرزوی جان نوشتم

نوروز

صالحه وهاب واصل

هالند

۱۹ - ۳ - ۲۰۱۲

تاریخ نشر سه شنبه اول حمل ۱۳۹۱ - ۲۰ مارچ ۲۰۱۲

صالحه وهاب واصل

می ستایم ای خدا این حسرت پیروز را

در میان سیصد و چند روز این نوروز را

ای خدا با درد و رنج بگذشت سال پار ما

با صفا میخواهم من اینسال و ماه و روز را 

آهی گاهی

صالحه وهاب واصل

۱۵ - ۱ - ۲۰۱۲

هالند

تاریخ نشر جمعه ۲۶ حوت ۱۳۹۰ - ۱۶ مارچ ۲۰۱۲

تا نهادی قدم ای ماه به راهی گاهی

نور حسنت همه افشاندی چو ماهی گاهی

لرزه افگندی به اندام مرا پا تا سر

تا به من کردی از آن دیده نگاهی گاهی