صالحه وهاب واصل

شهر صیام

صالحه وهاب واصل

۱۰ آگست ۲۰۱۰

هالند

شنیـــــده ام کــــه ز راه سفر صیــــــام آمــــد

بـــــرای مــردم مــومن چه خوش ایــــام آمــد

هــــلال مــــاه شــــب اول صیــــا م ببــــیــن

که چون عــروس جوان یک مه ء تمام آمـــد

تمام اِنس و جن و کوه و دشت و ماه و ملک

برای سجـــــده و پـرهیــــز ِ صبح و شام آمد

صالحه وهاب واصل

صالحه  وهاب واصل

هالند

۴ - آګست ۲۰۱۰

تا که جـــان در راه عشقش نا تـوانی میکنـــد

چشم دل زین شور بختی خـون فشانی میکنـد

بـــا نــــوای زار در قلبش اثـــر بگـذاشت دل

نـــرم نــرمک یـار با ما مهربــــانی میکنــــد

هر کجــــا شاخ بلنــــدی دید دل پـرواز کــرد

لیـــک این دم فکـــر سیــــر آسمانی میکنــــد

ساقیا

صالحه وهاب واصل

هالند

  ۲۷ جولای ۲۰۱۰

من مست چشــم دلبــــرم، زان بـــاده ریـزان ساقیـــا

کز خود روم بیخود شوم، مدهوش و حیران ساقیـــا

دل در برم پر شور و شر، چون موج از پا تا به سـر

بیتاب و از خود بی خبر، از عشق و حرمان ساقیـــا

از درد تو فان میکنـــد ،از شـــــوق جو لان میکنــــد

در دیده پنهــــان میکند ،این اشک غلتـــــان ساقیــــا

بیدل عشق

صالحه وهاب واصل

هالند

۲۰ جون ۲۰۱۰

بـا یک نگــــهت در دل تنگـــــــم شرر افتـــــاد

از سِحـرِ دو چشمت به تن و جــــان اثر افتــــاد

هوش از ســـر من رفت و مثــــال من عــــاشق

صــد ها تن دیگـــــــر به رهت بی خبـر افتـــاد

در  ذهـــن  من  بیـــــدل  آواره  نگــنـجــــــیــد

جز عشق جمـال تــــو که ما را به سر افتــــــاد

صالحه وهاب واصل

هالند

صالحه وهاب واصل

بی تو

صالحه وهاب واصل

هالند

۳۰ جون ۲۰۱۰

ای تو تمــام هستـی ام، بی تـــــو نباشــــدم کسی

عشق تـــو شور و مستی ام، بی تو نباشدم  کسی

راحت من پیــــام تـــــو،بـــر لب من کلام تـــــو

شمس و قمر غلام، تــو بیتــــــو نباشــــدم کسی

تا کـه تـــــرا گزیـــده ام، از همه کس بریــده ام

همچو تـو کس نـدیـده ام ،بیتــــو نباشـــــدم کسی

گفتم  با  نم   باران  کن  سوز  دلم   خاموش

گفتا قطرۀ باران  بگذارش  چنین  در جوش

گفتم ابرچون شب را دل جوشد کنش خاموش

گفتا هوش بر سر دار برعاقل  بودن میکوش

گفتم  جام  گلگون را  ناجی  شو مرا   زآتش

گفتا جام  کین آتش تا مرگ از پی ئی هم نوش

صالحه وهاب واصل

هالند

۲ / ۲ / ۲۰۱۰

چو عمرم شد ز یک بالا شد اطرافم شنـــــاســـــایــم

به غیر از مادرم دل کرد پیدا مهــــــر بــــا بـــــایــم

ز صبح روز میـــــرفت خدمت میهن همی میکـــــرد

چو بــــــر میگشت آغوشش به من پر امن مــــاوایم

تمام مشکلات کـــــار را بـا خود حمل میکــــــــرد

ولی در خانه با لبخنـــد میزد بـــــوسه مــــوهایــــم

نور حقیقت

صالحه وهاب واصل

سایه در خـون بنشست تا سحــری پیدا شــــد

رمز آینـــه ز تــــاج قمـــــری پیــــــدا شــــد

مرغ دل در قفس مکر پـــری رویـــان بـــود

چون نگــــاهش به خود افتاد دری پیدا شــــد

نـــازم این مـــردمک دیـــــدهء تن را کـه زمن

رفت و گم  گشت و به شکل بصری پیدا شــد