نورالله وثوق

             نام ما ورد زبان سيه شب شده باز 

                             متكلم شب و آيينه مخاطب شده باز 

            دير گاهي است كه از ديدن خود منفعليم

                        كاسه‌ي  زندگي از غصه لبالب شده باز 

            نيش مي رويد ازين شهر و ما بي‌خبريم

                         به گمانم كه زبان همه عقرب شده  باز 

نورالله وثوق

       نورالله وثوق

       رهبری

نورالله وثوق

 
 

   دینا سورها 

 

    ...........  

............ 

بازار آزاد 

حساب هر کم وتم را گرفتیم

زمردم نان گندم را گرفتیم

زدود آتش بازار آزاد

حسابی حال مردم را گرفتیم

........... 

فکر ویزا 

دل خود را تماشایی نکردیم

گذر در مرز رویایی نکردیم

هوای دیدن آیینه داریم

ولیکن فکر ویزایی نکردیم

نورالله وثوق

     بمب 

        خوشه ای

از هرچه بوی فکر زمستان فراریم

رویایی ترانه فصل بهاریم

گلکاری صدای مرا دست کم مبین

خار دوچشم تنگ هواخواه خواریم

بازا میان پلوش فکرم قدم بزن

آینه دار قامت سرسبز یاریم

بر جان کوچه کوچه شهر تبار شر

من بمب خوشه ای شرر خیز کاریم

نورالله وثوق

 

تفنگ خالی

فضا گرفته و آغوش جاده دل تنگ است

سكوت رهرو هر كوچه‌ي پر از سنگ است

تفنگ خالی فکرٍمرا نگاهی کن

که دستِ جاغورِسربازهمدلی تنگ است

سياه كرده فضاي غرورِ سبز مرا

درفش سرخ كسان سنبل  چه نيرنگ است

نورالله وثوق

دارالمساکین
...............
آب و آسیاب
 تشکر خانه تان آباد یاران
عطاتان برلقاتان باد یاران
شبی ازخواب برخیزید وبینید
که آب از آسیاب افتاد یاران
......................
دارالمساکین
چه فریاد و چه تمکین است اینجا
نه از مهر ونه از کین است اینجا
به باطل رای  دل را می فروشیم
به حق دارالمساکین است اینجا
...................
رای زنی
بنازم  آن نگاه با صفارا
که معنی کرده قاموس وفارا
صدای واژه  حرف حسابت
زده رای دل مارا نگارا

نورالله وثوق

 

   همپای

      بهار

  -----------------

                         نورالله وثوق

                     ===========

           بپاس احساسات 

     خواهران باشهامت سرزمینم

             ستاره خونین

      ز جور نابکاران جناور
            چه گلهایی که هرسو گشته پرپر
                             دودست آسمان در زیر چانه
                                       ستاره در میان خون شناور...

                             شیر آدم

   دل اینان کم از آهن نبوده
            به زن انسان کسی دشمن نبوده
                             یقینن شیر آدم را نخوردند
                                            گمانم مادر شان زن نبوده

                    شعار شرارت

    شرارت را بهر شهری شعارند
                 بروی گردن ما بار بارند
                            پر کاهی نمی ارزند ازانرو
                                       زنان را کمتر از ارزن شمارند

                        زیر و رو

  خودش را بنده دست عدو کرد
            به خون زن دو دستش را فروکرد
                              بزیر پای دشمن رو نهاده
                                    وطن را تابخواهی زیر ورو کرد