نورالله وثوق

نورالله وثوق

-------

نورالله وثوق

فلتر

دلِ ما درهوای رهزنی نیست
دلِ ما اینقدرها هم دنی نیست
ازین فلتر نهادنها چه حاصل
که سایت فکرِما هک کردنی نیست

----------

سر افرازی ذلت

زجا  پا شوملالت رابیاموز
سر افرازی ذلت رابیاموز
 شرارت رابه هرسو منتشرکن

شکافِ بین ملت رابیاموز  

نورالله وثوق

تلاش کرگسان

خاکریز خویش

نورالله وثوق

رباعیات امروز

نورالله وثوق

 ۲۷ / ۳ / ۱۳۸۸

-----------

لباس رهبری

در شهر من از دیو پری می سازند

وز زاغ و زغن کبک دری می سازند

بر قامت هر بی سر و پا راهزنی

صد گونه لباس رهبری می سازند

.............

ترازوی هوس

بر شانه ی ما بار صفا سنگین است

گلوا ژه ی احساس خدا سنگین است

آ نجا که ترازوی هوس در دست است

آوای خوش فرشته ها سنگین است

..............

همپای تبر

همپای تبر راهی سروستانیم

تاجان ز طراوت چمن بستانیم

و رد لب هر زاغ و زغن گردیدیم

ما راوی تلخ یک هزار دستانیم

نورالله وثوق

 آیینه‌ی فریاد

 نورالله وثوق

 ....القصه که ورد همگان گشته صدایم
آیینه‌ی فریاد زمان گشته صدایم
زنهار مپندار که در خلوت اسرار
آوای فلان ابن فلان گشته صدایم
ترسی ز سرازیری خوکان جهان نیست
تا خسرو ملک    یُمَگان  گشته صدایم
آهنگ بلوغ سخنم را نشنیدی
بشنوکه چه اندازه  جوان گشته صدایم
افتاده چنانچه به دهان همه مردم
نقل سر هر مجلس و خوان گشته صدایم
ازتک تک لعل لب شیرین دهنان پرس
در هر گذری ورد زبان گشته صدایم

نورالله وثوق

تعدادی از کودکان بیگناه افغان که چندی قبل در ولسوالی بالا بلوک ولایت فراه توسط بمباردمان طیارات امریکایی به شهادت رسیدند .

 

----------

کانون داغ

نورالله وثوق

............

بلندای شکست

بلندای شکست هر غروری

صدای بالغ سیمای نوری

 اگر در کوه اگر در دشت ودریاست

کمال جلوه فصل ظهوری

...................

کودک اندیشه

معلم راز در هر چه آهست

معلم آه دلها را گواهست

پناه کودک اندیشه ام اوست

اگر چه کودکش بی سر پناهست

.................

قله احساس

معلم قله احساس جایت

منم غرق تماشای صدایت

 سر,  نا سر ور ان بی سروپا

 نه می ارزد که گردد خاک  پایت

.............

شعله

غم تو شعله ها بر پیکرم زد

چه آتشها که بر بال وپرم زد

اگرچه سوختم آتش گرفتم

هوایت بار دیگر برسرم زد

.............

نور کمال

دلی اینجا نمی سوزد بحالت

نمی بینم کسی را در خیالت

اگرچه روز تو شب گشته اما

جهانی روشن از نور کمالت

..............

دنیای نبرد

دلش آتشفشان هرچه درد است

دلش پامیر دنیای نبرد است

معلم در نبرد جهل و دانش

میان هرچه مردان مرد مرد است

نورالله وثوق

            دره های زمزمه 

      اينجا چگونه وسوسه ها عام مي شوند   

                                   آيينه‌هاي عاطفه بد نام مي شوند

    آيا بهار گشته سترون كه هر طرف  

                                 پاييزيان  برنده به فرجام مي شوند

      و ان لاله هاي زخمي دير آشناي ما   

                               در دست باد ها زچه اعدام مي شوند

نورالله وثوق

             نام ما ورد زبان سيه شب شده باز 

                             متكلم شب و آيينه مخاطب شده باز 

            دير گاهي است كه از ديدن خود منفعليم

                        كاسه‌ي  زندگي از غصه لبالب شده باز 

            نيش مي رويد ازين شهر و ما بي‌خبريم

                         به گمانم كه زبان همه عقرب شده  باز