به پاس همنوایی  با ژورنالیست دربند ، محترم غوث زلمی و همهء کسانی که درراهء آزادی بیان تلاش ورزیده ،  میورزند     و خواهند ورزید. 

قیوم بشیر

ملبورن - آسترالیا

۲۵ سپتامبر ۲۰۰۹

نقض حرمت

قیوم بشیر

گویند که  نو بهار وخروش طبیعت است

دشت ودمن زلاله وگل غرق رحمت است

بوییکه  از  تراوش   گل  های  زنده گی

همواره  بر مشام  رسد  با  طراوت است

گویند  که  دوستان  به  آزادی  می رسند

این داستان  ز وادی  دنیای حسرت است

اما  دریغ  و  درد  که   افسرده  همچنان

زلمی به  پشت میلهء  زندان دولت است

آنکس  که  روزگاری  ز عمر عزیز  وی

چندی  اسیر  پنجهء  نام   شریعت  است

آخر   نشد   وعدهء   دولت   بجا   چرا ؟

عادل کجاست؟حرف زبهتان وتهمت است

عالم  تمام  به ریش  شما  خنده  می کنند

ای قاضیان که کارشما نقض حرمت است

خواهید  اگر به  صبح قیامت قسم خورید

دانید بحق  که داشتن خوبان  نعمت است

اینان     برای    زندگی     عالم    بشر

همواره  پیشتاز  شدند این  حقیقت  است  

گویند  که  نو بهار  شود   سبزه  سر زند

زانرو  برای  ملت  ما   دم  غنیمت  است

هرچند  که  حق   مردم  آزاده   زندگیست

اما عجب نگر که خود رنج و محنت است

آخر گناهء این  جمع آزاده گان  زچیست؟

کاینسان  اسیر دغدغهء  بی  مروت است

دانم  که  روزی فصل  زمستان شود تمام

آنکس که روسیاه شود دست ظلمت است

غمگین مباش هموطنم چونکه رفتنیست

این روزگار خاتمهء فصل عسرت(۱) است

کرزی  که  باز  تکیه  به  آرای   ما  زده

این ناجوان عجب  به  تمنای قدرت است

قیوم بشیر

قیوم بشیر

ملبورن - آسترالیا

  ۲۰ سپتامبر۲۰۰۹

 **********

عید  است  مایلم  به  تو من گل بیاورم

یک  گلشنی  ز  لاله  و  سنبل   بیاورم

ریزم  به زیر  پای تو در وادی  وصا ل

شعر  و  ترانه ای  ز  تهء  دل  بیاورم

لیلا ! بدان که آنچه  ز هجران  تو کشم

دردیست  که  با   ترانه ی بلبل بیاورم

اندر   فراق    زمزمه   های  شبانه ات

مجنون  را    چو   آدم   عاقل  بیاورم

لیلا ! ز  سوز  داغ  نگاهء  تو سوختم

دل  سوخته را  به  نام  قراول  بیاورم

عید است وفصل شادی ومهرووفاکنون

در   صبحگاه    عید    تعادل   بیاورم

عید همگان

قیوم بشیر

ادیلاید - آسترالیا

جنوری ۲۰۰۰

عید آمد و رنگ و بوی عید نیست مرا

دور  از  وطنم  صبح   امید نیست مرا

امروز به جهان نگر چه غوغاست بپا

اما   ز   دیار  ما   نوید   نیست   مرا

طفلان وطن  را  نه  لباسیست  به  تن

گویی که  دگر صبحی  پدید نیست مرا

یاران  بخدا  کیفیت  عید   همان   بود

عید دروطن افسوس که عید نیست مرا

تقدیم به دوستان  گرانقدر محترم نعمت الله پزمان

و محترمه صالحه وهاب واصل

صبح عید

۱۹ سپتامبر۲۰۰۹

قیوم بشیر

دیدم  که شعر تازه ای نعمت  ز سر گرفت

  رفتم به دیدنش که دل از وی خبر گرفت

این شعر را به صبح   صداقت  سروده ام

یعنی همینکه  شام  دلم  را  سحر  گرفت

عید است و لحظه های پر از لذت و صفا

ایام   شادمانی    دل   تازه   سر   گرفت

پژمان   که  از  تراوت  دل  شاعری نمود

شعرش  بحق به  گوشه  دل ها  اثر گرفت

این چند  صبای  زنده گی ام  بی ثمر گذشت

باید   که   از   تراوت   ذهنم   ثمر  گرفت

واهب ! بیا که غمزده پژمان چه گفته است

باید  که  از  شرارهء  شعرش  شرر گرفت

لیلا   که   در   سکوی  بلندای   شاعران

گاهی  چو قصه ها به دلم شور و شر گرفت

مریم که خود  نمود  تراوت  به گلشن است

خوش کرده  جا  و نعمت  ما را به برگرفت

ملبورن - استرالیا

  ۱۷ سپتامبر ۲۰۰۹

قیوم بشیر

" پژمان " نگر که مرغ دلم بال و پرگرفت

لیلا  ز  جبر ،  غمزده  راهء   سفر  گرفت

هرگز    نشد    محرم   اسرار   ما   کسی

زانرو  به غم نشسته  و زانو به  بر گرفت

" واهب "  بدان  که راه  توسل  نبسته اند

هرچند  که  در کرانهء دل شکوه سرگرفت

طوفان و سیل اشک روان از دو چشم  یار

آخر  ببین  که  وسوسه  های   دگر گرفت

بر کس نشد پدید که این شعله ها ز چیست

تا آنکه  در سراچهء  دل  شعله  در گرفت

مریم  که  از  نظر  به  دیار  فسانه  رفت

با  صد  هزار  بهانه  ز یاران  خبر گرفت

ایام  عید  رسید  و  خوشم  زانکه  میرسد

ایام    شادمانی   که   صبح    ظفر  گرفت

" واهب "بیا به کمک " پژمان " بسنده کن

زین هموطن که یاد« بشیر» از بشر گرفت

قیوم بشیر

قیوم بشیر

۱۵ سپتامبر ۲۰۰۹ 

ملبورن - آسترالیا

لیلا  ببین  قصهء  دل   تازه  سر  گرفت

یعنی میان  جان  و دلم شعله  در  گرفت

پژمان که دل به دیده ای توبسته ازهرات

چندیست از فراق  تو  راهء  دگر گرفت

« دل شعله گاه حسرت وصل توگشته تا »

مجنون  وار ز گریهء دل دردسر گرفت

واهب  سکوت  شب بشکست تا نظر کند

لیکن  نظر نکرده  به  تو چشم تر گرفت

« دردل  ترانه ها بشکسته است ازفراق »

اندر  فراق   قافله   راهء   سفر   گرفت

با اظهار سپاس و امتنان از استاد حاجی محمد کاظمی که لطف نموده شعر زیبای شب قدر را سروده اند و در ادبکدهء ۲۴ ساعت نشر شده است ، اینک شعری را درین رابطه از قیوم بشیر که از ملبورن آسترالیا ارسال داشته  تقدیم ادب دوستان و فرهنگیان عزیز می نماییم:

شب احیاء 

قیوم بشیر

ملبورن - استرالیا

۱۴ سپتامبر ۲۰۰۹

قیوم بشیر

درین شب چاره سنجی درنمازاست

درین  شب مرد و زن احیاء  نمایند

دل  و جان  را  صفا   یکجا   نمایند

چنانچه « کاظمی» این نکته ها گفت

به دوستان  عزیزش  قصه  ها گفت

درین  شب هر  کسی  قرآن  بخواند

مراد    خویشتن      آسان     ستاند

محمد (ص)  انبیآ   را   آخرین   است

بسی  انگشتر عرش  را نگین است

محمد(ص)   پیشوای   مسلمین   است

علی (ع) را راهنمایی چون امین است

علی (ع)  آن  رهگشای   درب    خیبر

علی (ع)  آزاده   مردی   بس    دلاور

هرآنکس دست به قتل حضرتش  زد

به  هنگام    نمازش   ضربتش   زد

با سپاس و امتنان بی پایان از دوست گرانقدرم  نعمت الله جان  پژمان که لطف نموده از قلب  زادگاهم هرات باستان شاخه ی مریم را ارزانی فرمودند، اینک متقابلآ  شعر مریم را تقدیم حضور آن گرانقدر می نمایم . به امید کامگاری مزید ایشان.

قیوم بشیر

ملبورن - استرالیا

۱۳ سپتامبر۲۰۰۹

مریم !

قیوم بشیر

مریم ! رسید  صبحی  که شبنم بیاوری

روح    سپیده    را    دما  دم   بیاوری

یک  شاخه ای   ز  گلشن  امید  زندگی

برمن  بدست  گیری  و کم کم  بیاوری

از  نقش  کاینات  که   لطف   خدا  بود

تصویری    از   اصالت   آدم   بیاوری

مریم !  دلم  شکسته  و امید  رفته است

وقتیست  تا  ترانه ای  هردم   بیاوری

ابر   سیه   سایه   فگند   بر   دیار  ما

باران   رحمتی   شده   نم  نم  بیاوری

بگذشت عمر من  صنما وقت آن رسید

تا  شاخه ای  شقایق  و  مریم  بیاوری

مریم !  قرار  نبود  که  اندر مزار من

اشکی  روان  ز دیده  و ماتم   بیاوری