تقدیم به ملی پوشان قهرمان تیم های کریکت و فوتبال افغانستان

قیوم بشیر

ملبورن - استرالیا

ساعت ۳۵ : ۱  بامداد دوازدهم دسامبر ۲۰۱۱

قهرمان

در مقطعی که خون چکد از دیده گان ما

دشمن  گرفت   نشانه  دل  کودکان  ما

مردم برای غمزده گان  گریه  می کنند

آمد  نویدی  از  دلِ   تیم    جوانِ  ما

خونبهای حسین(ع)

قیوم بشیر

ملبورن - استرالیا

چهارم دسامبر  ۲۰۱۱

محرم است  بپا  گشته است لوّای حسین

چه ناله  ها  بلند است به کربلای حسین

گرفته  است  دلم   بسکه  غصه ها دارد

به  حال    تشنه   لبانِ   نینوای   حسین

قیوم بشیر

ملبورن - استرالیا

سی ام نوامبر ۲۰۱۱

اشک حسرت

قیوم بشیر

روان  دیدم  عجایب موتری را

نه موتر بلکه  جنس  ابتری را

تنش  فرسوده  و  بادی  خمیده

چه گویم زانکه چشمانم چه دیده

عزت و شکوه

قیوم بشیر

ملبورن - استرالیا

اول قوس ۱۳۹۰ خورشیدی / ۲۲ نوامبر۲۰۱۱ میلادی

پدر تو روح منی جان و آرزوی منی

پدرتوعطر گلستان، گلِ شب بوی منی

بیاد  خاطره های دلِ  جوانیِ  خویش

گمان برم  که  بیایی و روبروی  منی

پدر چگونه  سرایم  ز دردغربت وغم

که با ترانه ی مهرت به گفتگوی منی

به جواب دوست فرهیخته جناب آقای حضرت ظریفی و با سپاس

و امتنان از ایشان که واقعآ شعر زیبایی را   سرودند.

قیوم بشیر

ملبورن - استرالیا

ششم نوامبر۲۰۱۱

قربانگه

مثال   طعنه  مپندار هر آنچه دید مرا

که در فراق  وطن مرغ دل پرید مرا

صدای  ناله ی  طفلان  سرزمین دلم

بگوش جانِ من آهنگ غم رسید مرا

به یاد  مادرِ  بیچاره ی   وطن  گریم

چو تیر غم  ز قضا بر جگر خلید مرا

عید قربان

قیوم بشیر

ملبورن - استرالیا

پنجم نوامبر ۲۰۱۱

تاریخ نشر یکشنبه ۱۵ عقرب ۱۳۹۰ - ششم  نوامبر ۲۰۱۱

ای خدا این چه بلاییست که عیان  می بینم

در وطن جای  خوشی  داد و فغان می بینم

هرطرف شادی وغوغاست نمایان به جهان

هم   دیارانِ    گلم   را   نگران     می بینم

ظلم وبیداد و ستم ، رنج وعذابیست  دریغ

همه  از   حیله ی    ویرانه  گران  می بینم 

قیوم بشیر

ملبورن - استرالیا

سی ام اکتوبر ۲۰۱۱

باز هم شبِ دیگر گذشت در حسرتِ دیدارِ تو

جانم   فدایت    میهنم  ، گردیده ام   بیمارِ  تو

از غصه می سوزد  دلم ، حلی ندارد مشکلم

جزءآنکه آیم در برت، روزی شوم غمخوارِتو

دشمن ترا ویرانه کرد،طفلِ ترا بی خانه کرد

سوزم من آن  دیوانه  را  ، آن دشمنِ مکارِ تو 

قیوم بشیر

روز وصال

قیوم بشیر

ملبورن - استرالیا

بیست وپنجم اکتوبر ۲۰۱۱

میهن  در فراق  تو من  پیر  گشته ام

آواره  و پریش و زمین گیر گشته ام

دردم  مگر دوایی ندارد که  این چنین

افتاده ام به غربت  و  تحقیر  گشته ام

میهن به حسرتم  که  ببینم   صفای تو

اما  چرا  به  نام   تو تعزیر  گشته ام

به پاسخ دوست فرهیخته جناب آقای صبا

که پرسیده اند:

چندی  اگر  غزل  نسرایم ؛ چه  می شود ؟

قیوم بشیر

ملبورن - استرالیا

هفدهم اکتوبر ۲۰۱۱

شهامت

روزی اگر غزل نسرایی  قیامت است

این دل اسیر مخمسهء پر ندامت است

در کوچه های  پر ز  حریفان شاعری

شاعر بدور ز هر رمقِ استقامت است

هرگز مباد که از جمع یاران سفر کنی

گر میروی امید همه  در سلامت است