ولایت بدخشان در
شمال شرق افغانستان موقعیت داشته و داراي (۲۸) واحد
اداری میباشد اهالی این ولایت نسبت نبود راه های مواصلاتی بمرکز اين ولايت به مشکیلات فراوانی دچار هستند بخصوص اهالی
ولسوالی های درواز ها و پامیر ارتباط شان با مرکز اکثرآ قطع می باشند حتا در ایام فصل زمستان که آنها مجبور اند تا مریضان
خود را به کشور همسایه تاجيكستان انتقال دهند.
البته کشور همسایه تاجيكستان همکاری چندان با آنها
نداشته ودر دادن ویزه به اهالی این ولسوالی ها یک اندازه خرده گیری می کنند اگر چه
از طریق شبکه تلویزیون آریانا صدا خود را بگوش دولت مردان افغانستان رسانیده اند
اما تا کنون دولت مردان افغانستان در این
راستا سهل انگاری نموده اند و جواب قناعت
بخش با آنها داده نشده است ( بقول شاعر (پیش کر بربط سرای وپیش کور آیینه دار )
موسساتی که در
این ولایت فعالیت دارند پول های را که دولت افغانستان و جامعه جهانی بمنظور انکشاف
این ولایت به مسولین ولایت سپرده اند تا کنون
حیف ومیل گردیده است اهالی این ولایت دلیل آنرا نبود انجنیران مسلکی وکارا در این
موسسات وناتوانی مقام ولایت عنوان کرده اند
طورئیکه در ریاست مبارزه با حوادث اين ولايت افراد بکار گماشته شده اند که
نتها مسلکی نیستند بلکه از سواد بقلم نوشتن هم برخوردار نیستند و از طرف مقام
ولایت براساس مصلحت ها بکار گماشته شده اند.
مسوولان
شهر داری کابل همیشه از مردم گله مند بوده و میگویند مردم با شهرداری و کارمندان
آن در پاکی و زیبایی شهر همکاری نمیکنند. از طرف دیگر، دیده میشود که کارهای
شهرداری کابل در هر سال در فصل زمستان آغاز شده و پس از چند روز فعالیت الی سال
دیگر متوقف میگردد. بهانه ی شهرداری سردی روزهای زمستانی خوانده میشود. چرا همیشه
گفته میشود که مردم با شهرداری همکاری نمیکنند؟و چه راه حلهای باید پیش بینی شود؟
مسوولان
شهرداری کابل انگشت اعتراض به سوی شهروندان شهر دراز نموده و از ایشان شکایت
دارند. اگر به اعتراض دقیق متوجه گردیم، دیده میشود که یک انگشت اعتراض به طرف
مردم دراز شده و چهار انگشت طرف معترض میباشد. آیا این را تجربه کرده اید. شهردار
محترم، گاهی دفتر خویش را به سوی دروازه ی مرکزی شهرداری ترک نموده اید تا ببینید
که در پهلوی دروازه ی مرکزی دفتر شما کثافت داد میزند و کسی نیست که به دادش برسد.
کسی هم از کارمندان ریاست تنظیف شهر شما در حال کار کردن دیده نمیشود. از ریاست
تنظیف شهرکه
گلایه ی ندارم چون چهارطرفش از غژدی و کثافت پُر است.
بادغیس ولایتی است کوهستانی که در جنوب غرب افغانستان بین ولایات هرات، غور،
فاریاب واز یک طرف به کشور ترکمنستان واقع شده است، در این ولایت اقوام زیادی در
کنار یکدیگر زنده گی میکنند که در این اواخر بعد از سالها به اساس مداخلات
وسواستفاده های عده از اشخاص اتحاد، اتفاق و وحدت ملی ساکنین ولایت بادغیس خدشه
دار گردیدهو امیدواریم با توجه بیشتر مقامات ذیصلاح به این زخم مردم بادغیس که
سالهای متمادی همه اقوام برادر وار زیسته اند مرحم گذاشته شود.
عایدات مردم این ولا را اکثرآ حاصلات زمین های زراعتی للمی
وپرورش حیوانات تشکیل داده که رابطه مستقیم با باران وبرف باری دارد، وضعیت
اقتصادی مردم این ولایت به طور عموم به حد اوسط قرار داشته واگر سال خشک باشد این
درجه اقتصادی به صفر متقارب شده که دیگر زنده گی برای ساکنین این مرز وبوم دشوار
شده واهالی این منطقه برای کسب لقمه ئ نانی ناچار به ولایات همسایه مهاجرت کنند که
هم اکنون ما شاهد چنین وضعیتی در بادغیس میباشیم.