عبدالرشید آشتی

     مردی که

      خواست

     عارف بمیرد

ابوالمجد مجدود‌ بن آدم سنایی از شاعران و عارقان بزرگ قرن پنجم و اوایل قرن ششم  ( ۴۶۷- ۵۲۹ ) است . محل تولد و زندگی حکیم شهر غزنه بوده که مکرارآ در آثار و اشعارش ، زادگاه خود را غزنین ذکر نموده است ، چنانچه میگوید :

گرچه مولد مرا ز غزنین است

نقش شعرم چو نقش ما چین بود

خاک غزنین چو من نزاد حکیم

آتشی باد خوار و آب ندیم

در باره سال تولد و مرگش تذکره نویسان اختلاف نظر دارند و بنا بر روایات تذکره نویسان تاریخ قوق الذکر در باره تولد و مرگش قرین به حقیقت است . آنچه از اشعار و آثارش واضح میگردد ، آغاز شاعری وی به عهد سلطنت علاوالدوله سلطان مسعود سوم بوده است.

مقام حکیم سنایی در میان عارفان ، شعرای فارسی زبان جایگاه بلندی است که در « میان بزرگان صوفیه به مقام پیشوایی رسیده و اورا حکیم و شیخ نامیده اند و از اشعارش شاعران هم عصرش استشهاد نموده اند » .  

بسم الله الرحمن الرحیم

روزه عبادتی است

 که موجب تـذکیه جسم وروح  میگـردد!

امــیـن الـدیــن» سعـیـدی - سعید افـغــانی«

امــیـن الـدیــن» سعـیـدی - سعید افـغــانی«

مـدیــر مطـالعـات ســتــراتـیـژیــک        افـغان و مسـؤل مرکز کلتوری               دحـــــق لاره-جرمنی

خواننده محترم !

چهارده قرن  قبل پيامبر اسلام محمد صلى الله عليه وسلم اعلام داشت:

« صـو مـوا  تصحـوا  ... » ( روزه بگيريد تا صحتمند شويد ».


پيغمبر اسلام  فرموده است:

«  معده محل هر درد است : از پر خورى وخوردن  غذا  نا مناسب  جلو گيرى  كنيد.  اين عمل شما شفا ء  بخش همه  درد ها  وامراض  بشمار ميرود.».

 
واقعآ روزه  اسلام دارایی چنان عظمتی است که جسم وروح انسان را صیقل میدهد . بخاطر اینکه روزه بهترمورد قبول قرار ګیرد، لازم دانستم برخی از نکاتی مهم وضروری را که روزه  وروزه دار  ضرورت دارد خدمت خوانند ګان محترم تقدیم بدارم:

امین الدین سعیدی

        ماه مبارک

   رمضان 

تتبع ونگارش :

امین الدین «  سعـیـدی »

مدیر مرکز مطالعات ستراتــیــژیکی         افغان ومسؤل مرکزفرهنگ                    د حق لاره- جرمنی

رمضان ماهى است كه بشويد ، هم بسوزد .  بشويد  به آب  توبه دل ها ى مجرمان را  ، بسوزد به آتشى گرسنگى تن ها  بندگان را ،

  رمضان در لغت از)  رمضا  (  به معناى شدت  حرارت  ويا به معناى  سنگ گرم وداغى گرفته شده است  وايــن بدين معناى كه اگر اين سنگ داغ را  به هر چه بگذارند  آنرا بسوزند .

 ويــا هم رمضان  از « رمض »   گرفته شده  است  كه به معناى  باران است  كه بر هر چه برسد ، آن را  بشويد .

 
  واقعٱ اين كلمه از دقت ولطافت  خــاصى برخوردار است ،  چون در اين ماه  گناهان  انسان  
بخشيده مـى شود ، بنٱ بر مسلمانان است  تا همیشه  به ضميمه مـاه رمضان كلمه مبارك  را اضافــــه نمايد ، واحسنتراست آنرا  بنام  «  ماه مبارك رمضان » مسمی  نمايند.

بسم الله الرحمن الرحیم

پـیـام رمـضـانی

خواهران وبرادران متدین!

السلام علیکم ورحمه وبرکاته!

حمد و سپاس پروردګار با عظمت که برای ما انسانها این  ماه با عظمت  را ارزانی  فرموده است .

به نمایندګی از بورد علمی  مرکز کلتوری دحق  لاره و  مر کز مطـالعات سـتراتیژیک افغان فرا رسيدن ماه مبارك رمضان كه آغازش رحمت و تداومش مغفرت و فرجامش رهايي از آتش جهنم است، به شما هموطنان  عزیز تبریک عرض داشته  وبرای همه مسلمانان  توفیق در بجا آوردن آن از بارګاه ایزد متعال، رب العزت تمنا داریم.

نوشته : برهان الدین  « سعیدی »

۱۰ــ ۸ ــ ۲۰۱۰  میلادی ـ  المان

ماه مبارک رمضان

دیــن  مقدس اسلام  ؛  دیـن محبت ، عاطفه ،  صلح  و ارامش است  که  بر  پنج  ارکــان  و یا بنآی اسلام  «  کلمه ، نماز ، روزه ، زکات  و حج خانه  کعبه شریفه   »  استوار  میباشد . 

خداوند  متعال  در قرآن اعظیم الشان ،  سوره  البقره ، میفرماید :

یاأَيُّهَا الَّذِينَ امَنُوا كُتِب عَلَيْكمُ الصيَامُ كَمَا كُتِب عَلي الَّذِينَ مِن قَبْلِكمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ‏( ۱۸۳)

 أَيَّاماً مَّعْدُوداَتٍ فَمَن كانَ مِنكُم مَّرِيضاً أَوْ عَلي سفَرٍ فَعِدَّةٌ مِّنْ أَيَّامٍ أُخَرَوَ عَلي الَّذِينَ يُطِيقُونَهُ فِدْيَةٌ طعَامُ مِسكِينٍ فَمَن تَطوَّعَ  خَيراً فَهُوَ خَيرٌ لَّه ُوَ أَن تَصومُوا خَيرٌ لَّكمْ  إِن كُنتُمْ  تَعْلَمُونَ‏ (  ۱۸۴ ) .

ــ ای كسانی كه ايمان آورده‏ايد ،  روزه بر شما واجب  شده .  همانطور كه بر اقوام قبل از شما واجب شده   بود ،  شايد  با تقوا  شويد « ۱۸۳ »

در صفحات تاریخ  

دوره شایشوناگا - ناندا

بخش سوم

سید همایون شاه عالمی

در نیمه ی اول قرن ششم ق م . یک دوره مشخص تاریخی آغاز گشت. پادشاهان دو سلسله شایشوناگا ( ۶۴۲ الی ۴۱۳ ق م ) و ناندا ( ۴۱۳ الی ۳۲۲ ق م در منطقه (مگده) (Magadha)  حکم میراندند. در میان پادشاهان سلسله( شایشو نا گا) ،بیمبیسارا  )Srenika) &(Bimbisara و شرنیکا – بنیان گذار شهر( پاتا لیپوترا ) معاصر مهاویرا و بودا بودند.

मगध)  Magadha-  ) مگه دا :- در (مهاجاناپادا) یا (مناطق هند باستانی)شهر( مَگَده) ایجاد گردید ، هسته و مرکز مناطق باستانی هند در آن زمان ( بِهار) بود که در جنوب (گنگا) موقعیت داشت. پایتخت اولی آن (راجاگاها) یعنی (راج گهر) مدرن بوده و بعد ها (پاتالیپوترا) یعنی(پتنه ) مدرن شد اما ( مَگَده) وسعت یافت که حتی قسمت های بهار و بنگال را دربر میگرفت.

  در سال(۵۴۳ ق م ) یکی از شاهان امپراطوری (مگادا)، (بیمبیسارا) بود و مربوط سلسله سلطنتی (هاریانکا) میشد.

اُسطوره 

 در خدمت هویت و اقتدار سازی

صدیق رهپو طرزی

هنگاهی که به حیث دبیر «روشنی» فصلنامه «کانون روشنگران افغانستان» که در شهر «گت تینگن» در «جرمنی» نشر می شد، کار می نمودم، در هر فصل یادداشتی زیر عنوان «سخن فصل» می نوشتم.

در یکی از این «فصل ها» نوشته زیر را به دست نشر سپردم. این یاد داشت با واکنش های گونه گونه یی رو به رو شد. در نظر داشتم تا در همان موقع در این زمینه بنویسم.

اما، حادثه ها و رخداد های آغاز سده بیست و یکم عیسایی، بحران و سر درگمی تندی در میان آنانی که نگران وضع کشور بودند، به میان آورد، و نشر «روشنی» در موج های این گرداب، غرق گردید.

اکنون پس از پرداخت به پیشینه تاریخ کشور، در نوشته تمدن «سند ـ هلمند» آغازگر تاریخ ما، بر آن شدم تا به این اسطوره و چگونگی نگاه هابه آن، بپردازم.                                 صدیق رهپو طرزی 

سرزمينی بيافريدم که در آن:

 ده ماه زمستان و دو ماه تابستان است  

مار بزرگ و زمستان را، ديواس (شيطان) آفريده است.   «اهورا مزدا»

سرچشمه و ریشه !؟   

        بازهم «فصل»  پرسش ها برای دست يابی به پاسخ هایی که خود اين پاسخ ها، پرسش های ديگری می زايند، فرا رسيده است.

در صفحات تاریخ

 دراودیان و آریایی ها

بخش دوم

سید همایون شاه عالمی

Dravidian peoples

سید همایون شاه (عالمی)

مردمان دراویدی: مربوط به مردمانی میشود که به زبان های فامیل (دراویدی) مکالمه داشته اند. که بیشتر در مناطق جنوب نیم قاره هند ساکن بوده اند. ولی بخش دیگری از این مردمان ساکنان هند مرکزی، سریلانکا، بنگلدیش، پاکستان ، افغانستان و ایران میباشند.

بعضی از علما معتقد اند که مردمان اصلی تمدن ( هندو والی)  هستند، مردمان زبان دراویدی با داشتن متکلمین در حدود ( ۳۰ الی ۷۰ ملیون) هر کدام : (تلیوگو)ها، (تامیل)، ( کانادیگا) (مالایالیس) میباشند. و دیگران با نفوس در حدود ( یک و نیم) ملیون عبارت اند از ( تولوواس) ، ( گوندس) و(براهوی)

اثری از درویدیان

الف - براهوییان :- متعلق به رده بندی گروپ شمال دراویدیان اند. که در ایالت بلوچستان پاکستان قسمتی از سیستان  ِ ایران و مناطق زرنج ( نیمروز) افغانستان بود و باش داشتند و ازینکه توسط مردمان بلوچ احاطه شده و در محیط اکثریت بلوچ زندگی کردند به مرور زمان با اقوام بلوچ مخلوط شدند.