|
محمد عالم افتخار
یاد داشتهای مبرم در چهار موضوع
۱ـ توطئهء ترور عبدالرزاق مامون ؛ و واکنش ها
۲ـ رمان « کوچهء ما»ی دکتور اکرم عثمان و جنجال مربوط
۳ـ « فراخوان ملی» و « فراخوان ملی و مدنی و تاریخی »
۴ـ واپسین تقلای قبیله سالاری منحط و بازی های منحط تر
دوشنبه ۴ دلو ۱۳۸۹ - ۲۴ جنوری ۲۰۱۱
 محمد عالم افتخار به نام پاک و شریف مردمان نجیب افغانستان !
بنده متأسفانه وقت و بخت آنرا ندارم که پیرامون هر مسأله و خبر و پیشامد روزانه تبصره و
فضولی نمایم . اما استثناءً نمیتوان تأثر برداشت و دم نزد و
درد کشید و « وای » نگفت !
درین اواخر ؛ شاید از دیوید پتریئوس بود که پرسیدند ؛ به آینده خوشبین است یا
بدبین ؟ پاسخ داد :
من نه خوشبین و نه بد بین ؛ بلکه واقعبین استم !
من طبعاً هم برای جناب دیوید پتریئوس
، هم برای خود و هم برای شما عزیزان آرزوی چنین ستیژ در اندیشه و عمل را دارم . گرچه در حد خود اوپتیمیزم و آرمانگرایی و شور و اشتیاق مفرط به آینده ؛ برای خوبی ها و زیبایی ها ، فضایل و
کرامات ، روشنایی ها و خرمی ها ، داد و
عدل و قسط و برابر حقوقی و برابر مقامی ... چیز بسیار نیک و مطلوب برای بشر در مجموع و برای هنرمندان و کاشفان و محققان و مخترعان و ژورنالیستان و صنعتگران و متشبثان کار های بزرگ در تولید نعمات مادی و
ایجادیات معنوی است ؛ ولی به همان تناسبی
که ما به عرصهء عمل و پراتیک نزدیک میباشیم
؛ واقعبینی ضروری تر و حیاتی تر میگردد .
|