مدتیست که سرو صدا ها در مطبوعات داخلی و خارجی در
مورد سیاست های پاکستان در مورد افغانستان مطرح است. از جمله میتوان از روزنامه
های معتبر بین المللی که در این مورد چیز های را بیان کرده اند ( البته از قول
سیاسیون) گاردین ، نیوریاک تایمز ، بی بی سی یاد آوری کرد.
چرا پاکستان در پی بدست آوردن عمق راهبردی در
افغانستان است؟
پاکستان از بدو تأسیس سیاست خصمانه خود را در
افغانستان داشته و با استفاده از ضعف سردمداران قدرت در کشور توانسته همیشه با
سیاست های دهشت افگنانه و سودجویانه خود اوضاع را در کشور مختل نموده و از آن بهره
بزرگی ببرد. اینکه چگونه توانسته به چنین اهداف خود نایل آید ، قابل ژرف است. کشور پاکستان با استفاده از مهره های دست پروردۀ
خود در داخل افغانستان همیشه سیاست خیلی مؤثر در همه مسایل افغانستان چه در تصمیم
های بزرگ و کوچک داشته است. مهره های دست پرورده ای پاکستان را حتی میتوان در سطح
وزارت خانه ها جستجو کرد. که این خود میتواند سیاست بدخواهی پاکستان را در
افغانستان موجه و تأثیر گذار سازد.
مطبوعات
و از جمله رادبو و تلویزیون جزلایتجزای زندګی امروزی جامعه انسانی ګردیده. دیموکراسی
امروزی بدون مطبوعات تحت نظر قانون - ناقص میباشد. این وسیله خوب در عصر ما در
قسمت تنویر و آکاهی مردم نقش بسیار مهم و ارزنده ای دارد. نقش آن در جامعه که
تعداد زیادی از مردم ما در اثربیشتر از سه
دهه جنګ تحمیلی از برکت نوشتن و خواندن محروم ماندن اهمیت فوق العاده خاص خویش را
دارد. تلویزیون صدای افغان درین راستا با
در نظر داشت امکانات عملی توانسته و
میتواند رسالت بس ارزنده و نیک را ادء کند. برنامه سپیني خبری و بخش از برنامه دیګر تلویزون پیام افغان صدای
ملت افغان و صدای صلح است و در تنویر مردم نقش ارزنده مثبت خویش را بازی کرده و
انشاءالله که خواهد کرد.
درین
سلسله میخواستم مکث کوتاه بر مصاحبه فوق داشته و نکات نظر خویش را به قسم که درین مصاحبه آمده است خدمت شما خواننده
ګان ګرام و عالیقدر تقدیم بدارم.
اخیرا
تبصره محترم سروریورش را در مورد اظهارات
آقای میخاﺋیل ګرباچف آخرین رهبر اتحاد شوروی سابق در رابطه به افغانستان در سایت
وزین آفغان جرمن مطالعه کردم. با تشکر از
محترم سرور یورش خواستم توجه خواننده ګان
محترم را به بخش از نکات نظر و یا هم انکشاف بخش از
نظریات ارایه شده را بدون درنظر داشت
سمپتی و انتی پتی خویش به صورت ریالیستیک وواقع بینانه مطرح و خدمت شما تقدیم
بدارم.
نظروهدف
من ازین نوشته و درمجموع نوشته های من ادای رسالت ارایه نظریات اند که برای من مستدل تر جلوه نموده - میباشند. هدف من أرایه نظر دیګر و یا هم انکشاف و بازکردن جوانب
دیګر قضایای است که به سرنوشت همه ما ارتباط دارد - میباشد. ارین طریق تلاش دارم زمینه
انتخاب را برای خوانندګان مهیا کرده باشیم.
مسلم
این است که درسیاست دوست و دشمن دایمی وجود ندارد. منافع و مصالح است که کی با کې
در کدام مقطع منافع و مصالح مشترک دارد. ای کاش معیار این توافق به اهداف مشترک انسانی باشذ.
د ډیر خوښی ځای دی چه د
ټوپک په ځای د عقل، منطق او د وطن د
مصالحو ګټو او بین الافغانی مفاهمی ته
اولویت ورکول کیږی.
د ډیر خوښی ځای دی چه د
ولس لپاره ددوی د سیاسی نظام د انتخاب
سپارښت د هیواد د ټولو پرګنو د برخی اخیستنی او خلکو ته د مراجعی په بنسټ په لیار باندی
تأکید او نسخه وړاندی کیـږی.
د ډیری خوښی ځای دی چه
ټوپک او زور دحل لار نه بلکه دا حالت او جکړه په افغانانو باندی تحملی جګړه پیژندل
کیږی او جګړه د حل لار نه بولو.
په دی کې هیڅ شک نه شته چه زمونږ وطن او خلک ددی دردناکه حالت نه د ژغورنی د جګړی او ورور وژنی د ختم لپاره هڅی ، طرحی او عملی اقدامات یو انسانی او اسلامی رسالت او وجیبه ده. زمونږ
وجیبه او رسالت دی داسی لیاری ولټو او پری د توافق زمینی برابر کړو چه په هغو کې د الله
تعالی رضا او د مقدسو انسانی اهدافو ته درسیدو لپاره په کې لږ ترینو قربانیو اړتیا وی.
ښه او غوره سیاسی
نظام او حاکمیت هماغه نظام دی چه د خلکو په قوت او زور منځ ته راغلی او د خلکو نه
یی خپل مشروعیت ترلاسه کړی وی. په داسی سیاسی نظام او حاکمیت کې خلک دخپل حاکم او حاکمیت د تعیین،
انتخاب او برطرفی په هکله د هغو
قواعدو سره سم صلاحیت لری او ونډه اخلی ، چه پـری
د مشترک کور په تنظیم کې په توافق
رسیدلی. د
افغانستان خلک مسلمانان دی او دا وطن او ملت د مختلفو قومونو
او قبیلو څخه څخه جوړ شوی نو ښکاره ده چه هغه حاکمیت چه د خلکو حاکمیت وی د خلکو د دینی
او قومی نیکو ارزښتونو او افتخاراتو ساتنه، روزنه او پالنه به کوی. داسی حاکمیت به د اسلام د دین په اصولو او چوکاټ کې د خلکو د
معتقدات او ارزښتونو څخه دفاع ، ساتنه او
پالنه کوی.
ښه او غوره
سیاسی نظام او
حاکمیت هماغه نظام دی چه د عصر او همغه ټولنی د
عملی امکانا تو او ودی سره سم د عملی کړنلارو او پرمخ تللو نسخو د پیاده کولو
توان او ځواک ولری. داسی توان، ځواک او مشروعیت د خلکو په زور ریښتینی او غوښتلی
وی.
دولت داری
او ملت سازی هغه مطالب دی چه ډیرو حساسو برخوردونو او جزﺋیاتو ته پام او د ملاحظاتو ساتلو ته اړتیا لری. ملت سازی اود هغه لپاره کار
یوه پروسه ده چه په ډیر دقت باید تر سره شی. په انسانی ټولنو کې په دی برخه کې عدم دقت او پام نه کوونه د ډیرو خونړیو کړکیچونه موجب ګرځیدلی دی.
داچه یو دوکتورانت.... ؟! راپاڅی او د ژبی د خدمت تر عنوان لاندی په واقعیت کې
د ایرانی پوځی اصطلاحاتو مروجول چه په خپله ایران کې د ۹۰ کالو نه زیاته
سابقه نه لری په افغانستان کې د کارولو
اورواجولو هڅی کوی او په واقعیت کې
ایران پرستی د تعصب سره ډکه د ژبی د خدمت لاندی پټوی دا بله خبره ده.
گزارش از جريان تسليمی نامهء اعتراضيه به سفارت
هالند
مقيم وين کشور اتريش
بخاطر حمايت از پناهجويان افغانستان
در کشور هالند
به ابتکار محترم غوث میر بتاریخ ۲۴ جنوری
۲۰۱۰ در دفتر کانون
فرهنگ افغان دراتریش تعداد زیادی از سازمانها و شخصیت های سیاسی
واجتماعی گردهم جمع گردیده وروی پیشنهاد محترم میر که چه گونه میتوانیم هموطنان
عزیز پناهنده مان را درکشور هالند حمایت کرد به بحث ومذاکره نشستند.
غوث میر هنگام ملاقات با سفیر هالنددر وین
در پایان محترم میر یک کمیسيون را انتخاب نمود
تا کمیسيون در قسمت تهیه قطعنامه، تماس با سازمانها ونهادی های دفاع از حقوق بشر وزمینه ملاقات
باسفیر هالند را مساعد سازند.
محترم غوث الدین میر در انسجام سایر سازمانها وهم زمینه ملاقات
باسفارت هالند دراتریش وسایر نهاد های
دفاع از حقوق بشر را بعهده گرفت محترم دیپلوم انجینر محمدعمر محسن زاده محترم
جنرال مصطفی خان ومحترم استاد محمد قاسم
کوکچه ، محترم مدیر احمدشاه
و جنرال حاحی وظیفه گرفتند تا در تهیه
قطعنامه به زبانهای دری پشتو وهالندی اماده گی های خویش را انجام دهند.
ډاکـــټـــر صلاح الــدیـــن سـعــــیـدی - سعید افغانی
مـــصـــالحه بــــا
کــــې؟
۵ / ۲ / ۲۰۱۰
دوکـتــور صلاح الـدین سـعـیـدی - سعید افغانی
هموطنان و خوانندګاه
ګرامی،
مطلب طویل را تحت
عنوان ( د مخالفینو او طالبانو سره خبری اتری، جوړه او روغه یعنی څه؟) به زبان
پشتو روی دست داشتم. مطالب آن تا حدی زیادی تکمیل شده بود و آنرا میخواستم نهایی
ساخته و به نشر ارسال
کنم. با باز کردن سایت
وزین افغان جرمن آنلاین توجه ام را عنوان مصالحه با کې؟ نوشته خانم لینا روزبه
- مؤرخ ۳ / ۲ / ۲۰۱۰ جلب کرد. خانم لینا روزبه در نوشته های خویش همیشه موضع ګیری های واضح و
رسا دارند از مطالعه آنها مستفید میشویم. میخواهم به یک مطلب این نوشته که تشویش تقریبا تعداد
زیادی افغانها است کم مکثی داشته باشم.
(... بیاد داشته باشند
که زنان افغانستان که بیش از پنجاه فیصد جمعیت آن کشور را تشکیل میدهند به هیچ وجه
خواهان زندګی تحت سلطه رژیم طالبان که افغانستان
و جهان آنرا برای پنج سال تجربه
نموده است - نیستند. آوردن طالبان به افغانستان به معنی بستن دروازه ها بروی
انکشاف و شګوفایی، پایمال ګردیدن حقوق زنان، آفتادن امور سیاسی افغانستان بدست
پاکستان و عربستان سعودی و بازګشت به وحشت و عقب ماندګی خواهد بود. ... نه از طریق
مصالحه با طالبان بلکه مقابله شدید و پاکسازی مناطق جنوب .... لینا روزبه - افغان
جرمن آنلاین - مصالحه با کی؟ مؤرخ ۳/ ۲/ ۲۰۱۰).
با مطالعه نوشته و مضمون
بالا تصمیم ګرفتم نام نوشته خویش را به
نحوی بالا تغییر داده، مختصر سازم و اینک
افکار وفهم خویش را درین رابطه با شما احترامانه ذیلا شریک سازم.
احمد رشید،
روزنامه نگار و خبره در امور سیاسی کشور های «افغانستان» و «پاکستان»، نگاهی دارد
به کتاب ٫٫زنده گی ام با «طالبان»،،
نوشته «عبدالسلام ضعیف».
«احمدرشید»،
این نوشته را در مجله «بررسی کتاب های نیویارک» The New York Review of Books دور ۵۷، شماره پیهم سوم،
به دست نشر سپرده است.
این اثر به
زبان پشتو نوشته شده و بعد به وسیله «آلکس شتریک وان لینشوتنA. Strick van
Linschoten ،، و «فلکس کـیو هنF. Keuhn،، به زبان انکلیسی بر گردانده و ویراستاری شده است.
من به سبب
های زیر به برگردان این اثر به زبان پارسی پرداخته ام :
-
دید و نگاه ژرف نویسنده،
-
نزدیکی کنفرانس «لندن»،
-
پی بردن به عمق دیدگاه یکی از هبران
«طالبان» با آن که در پناه حکومت «افغانستان» به سر می برد.
عنوان
های جانبی از سوی من برگزیده شده اند.
صدیق رهپو
طرزی
شهر گت تینگن، جرمنی. ۲۵جنوری ۲۰۱۰ ع.
صدیق رهپو طرزی
لحظه
های پــُر چرخش
بیش
از سه دهه است که «افغانستان» سایه تیره و درازی را بر رویداد های جهان افگنده
است، اما، این سرزمین لحظه های چرخشی و مهمی را نیز از سر گذرانده است که اگر با
همشیاری از آن ها بهره گرفته می شدند، آرامش و صلح را به جهان نیز به همراه می
آوردند.
یکی
از این لحظه هایی که می توانست به چرخشگاهی بدل شود، درست درماه فبروری ۱۹۸۹ع.
رخداد. در این زمان، «ا. شوارد نازه»، وزیر خارجه شوروی با پروازی خویشتن را به
«اسلام آباد» رساند و اولین سفر یک مقام عالیرتبه آن کشور را به «پاکستان» نشانی
نمود. او درآخرین ماموریتش در این جا، در نظر داشت تا از «بینظیر بهوتو»، «ارتش»
و «استخبارات خدمات داخلی» (ا. خ. د.)
بخواهد تا قدرت را میان حکومت کمونیستی در «کابل» و مجاهدان، به صورت موقت هم اگر
شده است، تقسیم نمایند. او به این امر امیدوار بود تا از درگیری یک جنگ داخلی
جلوگیری نماید و زمینه را برای انتقال آرام و مسالمت آمیز نهایی قدرت به مجاهدان،
فراهم بسازد.
اخیرآ فرشاد بشیر عضو حزب سوسیالیست SP و جوانترین عضو پارلمان در
کشور شاهی هالند ضمن صحبتی
با محترم محمد سعید یوسفزی( صاحب نظر در امور بین
المللی ) در هالند نظرش را پیرامون کنفرانس لندن ابراز نموده که از طریق تلویزیون جهانی
آریانا در کابل و روزنامه اصلاح بنشر رسیده است.
اعزام نیرو های بیشتر خارجی به
افغانستان به جای آنکه فایده ای داشته باشد ، باعث ازدیاد مشکلات و درد سر گردیده
که در نتیجه این کار جنگجویان بیشتری از کشور های خارجی به بهانۀ جهاد وارد
افغانستان خواهند شد که منجر به نا آرامی ها و تلفات جانی بیشتری در این کشور خواهند
گردید. چنانچه همین اکنون جنگجویان خارجی به نام جهاد مشغول فعالیت های تخریبی و
تروریستی در افغانستان میباشند که جنگیدن با خارجی ها بنام جهاد بهانه خوبی برای
آنان میباشد ، بنآ بهتر خواهد بود که به عوض ازدیاد نیروی نظامی خارجی به
افغانستان به تربیه و تجهیز نیروهای افغان توجه بیشتری گردد.
به نظر آقای فرشاد بشیر اگر کمک های
جامعه جهانی مستقیمآ از طریق دولت به اختیار مردم افغانستان گذاشته شود تا از این
مساعدت های بزرگ پولی در باز سازی این کشور جنگ دیده و به استقامت هایی که ضرورت
اساسی مردم افغانستان میباشد به مصرف برسد. بهتر و خوبتر خواهد بود البته در پهلوی
این کار مبارزه با فساد اداری و مالی در افغانستان بسیار ضرور و مهم است.