مولانا عبدالکبیر (فرخاری)
ونکوور، کانادا
بهــــــار
دربهارآیین زرتشتی عیـــــان
آیـــــد بــــــرون
لاله چون چشم شفق آتش
فشان آیـــد بـــرون
ازشگفتن بسکه لبریزست
صحن روزگــــار
فرش رنگین زمین
ازکهکشان آیـــد بـــرون
کودک گل شیرمیخواهد
زشبنم صبــــــــحدم
تابه پاس خاطربلبل جوان
آیــــــد بــــــرون
خسروگل تانشیند
برســــریـــــرخســـــروی
همچوسوسن
باربدبا صد زبان آیــــد بـــرون
برمشامم بوی
مشک آیدزدامــــــان نسیــــــم
دربساط باغ
اگردامن کشان آیــــــد بــــرون