بکجا رفته غیرت  که  ندارمش سراغی

عبدالقدیر عارف

بردیف شعر مرحوم رازق فانی

تاریخ نشر  شنبه ۱۵دلو۱۳۹۰ -  چهارم فبروری۲۰۱۲

 [ همه جا دکان رنگ است همه رنگ می‌‌فروشند]

[ دل‌ من به شیشه سوزد همه سنگ می‌‌فروشند]

که به  هر کجا جوانی بگرفته زانوی غم

سری کوچه و خیابان  همه بنگ می‌‌فروشند

یادوطن

نوشته نذ یر ظفر

اندیانا ۲ فبروری ۲۰۱۲

نبض دل در  ورق یاد وطن    پیچیده

عطر این گل به سرا پای چمن پیچیده

کشته گان؛ لاله صحرای جنون تو شدند

سرخ رویان تو؛   شیدا به کفن پیچیده

بمناسبت تبدیل نام لیسۀ بی بی مهروی کابل

بنام عبدالقیوم وردک

توسط فاروق وردک وزیر تعلیم و تربیه افغانستان

محمد عزیز ( عزیزی)

۱ - ۲ - ۲۰۱۲

تاریخ نشر پنجشنبه ۱۳دلو۱۳۹۰ -   دوم فبروری۲۰۱۲

با استقبال  از غزل امیر خسرو بلخی
-----------

تاسف چنین فکر و نــو آوری را

وبر جهل ونیرنگ وافسونگری را

ز افکار جاهــل کجـا عــلم روید؟

گهر گر بخواهی؛طلب گوهری را

میلاد شریف

محمد نعیم کریمی

۲۱ دلو ۱۳۸۰

تاریخ نشرچهار شنبه ۱۲دلو۱۳۹۰ -   اول فبروری۲۰۱۲

نغمه زد مرغ چمن گلـــــــــبدنی پیداشد

سوسن وسروسمــن درچمنی پیداشد

شدخموش آتش آتشکــــــــدۀ قوم مجوس

مژده آورد امــین بتـــــشکنی پیداشد 

موی سفید

نوشته نذیر ظفر

۲۴ جنوری ۲۰۱۲ - اند یانا

تاریخ نشر  یکشنبه نهم دلو۱۳۹۰ -  ۲۹ جنوری ۲۰۱۲

موی سفید من چه عجب خوشنما شده

گویی که از   شکوفه بفرقم کلاه شده

گویند برف موسم پیری رسیده است

دل خنده میکند که زمستان کجا شده ؟

قرآن

الحاج محمد ابراهیم حبیب زی

۲۷ جنوری ۲۰۱۲  ورجنیا

تاریخ نشر  شنبه هشتم دلو۱۳۹۰ -  ۲۸ جنوری ۲۰۱۲

نفس در قالب جان سورۀ رحمـن می خوانـد

زبـان در زیـر لب آیـات سـبـحان مـیـخوانـد

بیـاراسـته دلـم در کـوکـب ادنای مهـجـوری

که دل در خانۀ دلبـر آیات قـرآن می خـوانـد

افسانۀ درد

محمد نعیم کریمی

۲۳ دلو ۱۳۸۵

تاریخ نشر چهارشنبه پنجم  دلو۱۳۹۰ -  ۲۵  جنوری ۲۰۱۲

فلک بار دگر از ابر وبارانم چــه میپرسی

زکوه و برزن ودشت وبیا بانم چه میپرسی

توکه پرپر نمودی یا سمین وسرو سنبل را

دگر ازباغ و راغ وگلشنستانم چه میپرسی 

دعا به یار

نوشته نذیر ظفر

اندیانا ۲۳ جنوری  ۲۰۱۲

تاریخ نشر چهارشنبه پنجم  دلو۱۳۹۰ -  ۲۵  جنوری ۲۰۱۲

دستی که با تو جور نماید بریده باد

چشمی که بد کند نظرت کور دیده باد

حر فی که در قفای تو گوید به کینه غیر

در گوش های عا شق تو  نا شنیده باد